ေရာက္လာသူအေပါင္းရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..ေရႊဝန္းရတနာ..(၂၅.၄.၁၂)
|
Tuesday, April 24, 2012
Wednesday, April 18, 2012
ဘဝအေမာေတြေျပေစဘုိအားလုံးဘဲရယ္ေမာၾကပါစုိ႔
ႏွာတျဖားသာတယ္
ဒီပံုျပင္ကေလးက အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ရယ္စရာေမာစရာေျပာတာကို သေဘာက်လို႕ ဇာတ္အိမ္အၾကမ္းေလး တည္ျပီးေရးလိုက္တာပါ။ မူရင္းက ဘယ္ကမွန္းေတာ့ မသိေပမယ့္၊ သူဖတ္ျပတာကေတာ့ ေမးလ္ထဲကရတဲ့ တရုတ္စာနဲ႕ ေရးထားတဲ့ဟာေလးပါ။
တစ္ခါတုန္းက ကိုဘေမာင္ဆိုတာက နာမည္ၾကီး ဓားျပ၊ တပည့္တပန္းကလည္း မ်ားေလေတာ့ သူ႕ ဓားျပအဖြဲ႕ၾကီးက စည္စည္ကားကားၾကီးေပါ့ေလ။ သို႕ေပမယ့္ ကိုဘေမာင္ဟာ အတန္းပညာေတာ့ မတတ္ရွာေပဘူး။ တစ္ခုခုေမးၾကည့္ပါလား “ဒီမွာ ဘာေမာင္တို႕က လက္ရဲတယ္၊ ဓားထိုးပက္စက္တယ္၊ ေခါင္းေျခာက္စရာေတြ လာမေမးနဲ႕ မုိက္လို႕ ဓားျပျဖစ္ေနတာ” လို႕ ျပန္ေျပာလိမ့္မယ္။
ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေန႕က်ေတာ့ ဘေမာင္တို႕ လူစု အစိုးရ ဘဏ္တစ္ခုကို ၀င္ျပီးေတာ့ ဓားျပတုိက္ၾကပါေလေရာ…..
“လက္ေျမွာက္ မလႈပ္နဲ႕၊ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း ပိုက္ဆံက ႏုိင္ငံေတာ္ပိုင္တာ၊ အသက္က ခင္ဗ်ားပိုင္တာ ၾကိဳက္တာကိုေရြး” ဆိုျပီး ကိုဘေမာင္က ခပ္တည္တည္နဲ႕ ေျပာေလာေတာ့ ဟိုကလည္း သူ႕အသက္ သူခ်စ္ေလေတာ့ ပိုက္ဆံထုတ္ေတြ ေပးလိုက္သတဲ့။
ဒါနဲ႕ ဓားျပတုိက္ျပီး ျပန္လာေတာ့ သူ႕တပည့္ေတြက ဆရာၾကီးကို “ဆရာၾကီး ကိုဘေမာင္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တိုက္ခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ရသတုန္း ဗ်” လို႕ ေမးပါသတဲ့။
ကိုဘေမာင္က “ဟဲ့ေကာင္ ငတံုးေတြ၊ ပိုက္ဆံက ဘယ္ေလာက္လဲ စစ္စရာကို မလိုတာ… မနက္ျဖန္ သတင္းစာထဲကို ၾကည့္ ငါတို႕ တိုက္လို႕ ေငြ ဘယ္ေလာက္ ဘဏ္က ပါသြားသလဲဆိုတာ သိမွာေပါ့ ဟ” လုိ႕ ျပန္ေျဖတယ္ဆုိရင္ပဲ တပည့္ေတြက ေအာ္.. ဒါေၾကာင့္ ဘေမာင္၊ ဘေမာင္လို႕ နာမည္ၾကီးေနတာကိုးလို႕ ခ်ီးမြန္းေလသတဲ့။
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဓားျပတိုက္ခံလိုက္ရတဲ့ ေငြကိုင္စာေရးေလးက သူ႕မန္ဂ်ာဆီသြားျပီးေတာ့
“ဆရာေရ… ခု ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘဏ္ကေနျပီးေတာ့ သိန္း ၂၀ ဖိုး ဓားျပတုိက္ခံလိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္းကိုေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ရဲစခန္းကို အေၾကာင္းၾကားမွျဖစ္မယ္” လို႕ဆိုေလေတာ့
“ဟဲ့ေကာင္ ငတုန္း၊ နလပိန္းတုန္း၊ အထူအပါးနာမလည္တဲ့ အေကာင္၊ ခုအတုိက္ခံလိုက္ရတာ သိန္း ၂၀၊ အဲ့ဒါမ်ိဳးကို သိန္း ၇၀ ပါသြားတယ္လို႕ သတင္းပို႕ရတယ္ ဒါမွ ငါတို႕ ေဖ်ာင္ထားတဲ့ သိန္း ၅၀ က စာရင္းေပ်ာက္သြားမွာ”လို႕ ဆိုေလသတဲ့။
ဒီလိုနဲ႕ ေနာက္ေန႕ သတင္းစာထြက္လာေတာ့ သိန္း ၇၀ ဖိုး ဓားျပအတုိက္ခံလိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္းပါလာေလသကိုး။ အဲ့ဒီလိုနဲ႕ ဓားျပေတြ ေငြေ၀စုခြဲတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ မွ သိန္း ၂၀ ပဲ ရွိတာကို သိလိုက္ရတဲ့ ကိုဘေမာင္ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဒီလိုေလး ငုိသံၾကီးနဲ႕ ေျပာလိုက္ေလသတဲ့
“ေၾသာ္….ငါတို႕မွာေတာ့ အသက္စြန္႕ျပီး တုိက္လိုက္ရတာ၊ တစ္ကယ္တမ္းရေတာ့ သိန္း ၂၀။ ဟို မန္ေနဂ်ာဆိုတဲ့ အေကာင္ကေတာ့ စားပြဲေပၚမွာ ေကာ္ဖီေလးေသာက္ျပီး ရသြားတာက သိန္း ၅၀၊ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား အရပ္ကတို႕ေရ……”
လူတစ္ေယာက္ အမ်ားသံုး အိမ္သာထဲ ၀င္ျပီး ကမုတ္ထဲ ထိုင္ရုံ ရွိေသးသည္။ ပာိုဖက္ အိမ္သာထဲက လူက လွမ္း ႏႈတ္ဆက္သည္။
"ေပာ့လူ ေနေကာင္းလား"
ဒီလို ေနရာမ်ဳိးမွာ အလာပ သလာပ စကား ေျပာရတာ စိတ္မသက္မသာ ရွိလွသည္။ မေကာင္းတတ္ ေတာ့လည္း ျပန္ ႏႈတ္ဆက္ ရသည္ပဲေပါ့။
"ေကာင္းပါတယ္ ေက်းဇူးပါ"
အေသအခ်ာ အက်အန ထိုင္ျပီး ကုိယ့္ကိစၥကုိ ဆက္ရွင္းမယ္ ႀကံကာ ရွိေသး အလိုက္ မသိတတ္ေသာ ငနဲသားက ထပ္ေမးလာျပန္သည္။
"ခင္ဗ်ား ဘာေတြ အလုပ္ရႈပ္ ေနတာလဲဗ်"
ပာာ.... ဒီလူေတာ့ ခက္ျပီ ... ဘာလဲကြာ ... ဒီလို ေနရာမ်ဳိးမွာ ဒီလို ဂြတီးဂြက် ေမးခြန္းမ်ဳိးေတြ လာ ေမးေနရတာလဲ။ စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ ဘုေတာ ပစ္လိုက္သည္။
"ခင္ဗ်ားလိုပဲေပါ့ဗ်ာ"
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္ျမန္ လက္စသတ္ျပီး ထြက္သြားဖို႕ စိတ္ကူး လိုက္သည္။ ဒါေပမ့ဲ ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္း တစ္ခု ထပ္ ထြက္လာျပန္သည္။
"ကြ်န္ေတာ္လာခ့ဲမယ္ဗ်ာ...ရမလား"
"ဗုေဒၶါ...ဒီလူ ဘယ္လိုလူလဲ...ေဂးလား"
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ က်င္လည္ က်က္စားရာ ေနရာ မပာုတ္လို႕ သတိေတာ့ ထားေနရသည္။ ေထာင္းခနဲ ထြက္လာေသာ ေဒါသကုိ အသာ ခ်ဳိးႏွိမ္လ်က္ အသံ ခပ္အုပ္အုပ္ျဖင့္ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။
"မလုပ္နဲ႕ေလဗ်ာ... ကြ်န္ေတာ္လည္း ဒီမွာ အလုပ္ရႈပ္ေနတာ"
တဖက္က ဒုန္းကနဲ တံခါးေဆာင့္ ပိတ္သံ ႀကားလိုက္ရျပီး ပာိုဖက္က ျပန္ေျပာသည္။
"ေနာက္မွပဲ ျပန္ဆက္ေတာ့မယ္... ပာုိဖက္ အခန္းထဲက ေသာက္ေပါ တစ္ေကာင္က ရူးသလို ႏွမ္းသလိုနဲ႕ ငါေမးသမွ် ျပန္လိုက္ေျဖေနလို႕"
----------------------------------------------------------------------------------
သည္းထိတ္ရင္ဖို
"မင္းရထားစီးရင္းနဲ႕ သည္းထိတ္ရင္ဖို အျဖစ္မ်ဳိး ႀကံဳဖူးလား"
"ႀကံဳဖူးျပီလားေမာင္၊ တခါက မီးရထားစီးရင္း လိုဏ္ဂူထဲ ျဖတ္သြားေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ငါ ဖက္နမ္းလိုက္တယ္။ လိုဏ္ဂူထဲက ထြက္လာေတာ့မွပဲ မိန္းကေလး အေမျဖစ္ေနမွန္း သိေတာ့တာ။ အမေလး... တကယ့္ကို သည္းထိတ္ရင္ဖိုပါပဲ"
--------------------------------------------------------------------------
ဖေအတူသား
ေက်ာင္းမွာ စာေတာ္ေပမ့ဲ စည္းမ့ဲကမ္းမ့ဲ ေနတတ္တ့ဲ ေက်ာင္းသားေႀကာင့္ ဆရာမက ဆံုးမဖို႕ မိဘထံ စာ တစ္ေစာင္ ပို႕လိုက္ပါတယ္။ မႀကာမီမွာပဲ ေက်ာင္းသား မိခင္ဆီမွ စာတစ္ေစာင္ ေရာက္လာပါတယ္။ "ဆရာမ ရွင့္... ကေလး ဖခင္သည္လည္း စည္းကမ္း မရွိပါေသာေႀကာင့္ ကြ်န္မ မနည္း တာ၀န္ ယူေနရပါသည္။ သို႕ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ သားကိုေတာ့ ဆရာမပဲ တာ၀န္ယူ ျပဳျပင္ေပးပါရန္ ပန္ႀကားအပ္ပါတယ္ရွင့္"
-----------------------------------------------------------------------------
"သားက ညတိုင္း ေမေမနဲ႔ အိပ္ေတာ့ သား ႀကီးလာလို႔ မိန္းမ ယူရင္ေကာ ေမေမနဲ႔ပဲ အိပ္မလား"
"ေမေမနဲ႔ပဲ အိပ္မွာေပါ့"
"ဒီလိုဆိုရင္ ေမေမ့ ေခြၽးမ ဘယ္လို လုပ္မလဲ"
"ေဖေဖနဲ႔ အိပ္ခိုင္းလိုက္မယ္"
ေဖေဖက သားစကားကို ၀င္ေထာက္တယ္...
"အင္း...ဒီကေလး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ သိတတ္လိုက္တာ"
-------------------------------------------------------------------------
က်န္သူေတြ သိေစဖို႔
"ကြၽန္ေတာ္႔ မိန္းမန႔ဲ ကြာရွင္းလိုက္ၿပီ ဆိုတဲ႔ အေႀကာင္းကို ဂ်ာနယ္ထဲ ထည္႔သြင္းခ်င္လို႔ပါ"
"သတင္း အၿဖစ္နဲ႔ေတာ႔ ထည္႔လို႔ မရဘူးဗ်။ ေႀကာ္ၿငာ အေနနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ႔ ထည္႔လို႔ ၿဖစ္တယ္။ ဒါထက္ ဘာၿဖစ္လို႔ အဲဒီ အေႀကာင္းကို ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ၿပခ်င္ရတာလဲဗ်"
"တၿခား မိန္းမေတြ သိေစခ်င္လို႔ပါ"
-----------------------------------------------------------------------------
သူ႔အေၿဖ
ဆရာ၀န္- ေဆးလိပ္ မ်ားမ်ား ေသာက္ရင္ ဘာၿဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ သိလား
လူနာ- ဟုတ္က႔ဲ မီးခိုးမ်ားမ်ား ထြက္ပါတယ္ ဆရာ
-----------------------------------------------------------------------
သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္
"ငါ႔သား မင္း ေက်ာင္းေနတာ ႀကာလွၿပီ။ အခုထက္ထိ တစ္ႏွစ္ သံုးေလးကို တစ္ဆယ္ထက္ ပိုၿပီး မေရတတ္ေသးဘူး။ ႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္စားမလဲ"
"သားသား ႀကီးလာရင္ လက္ေ၀ွ႔ပြဲ မွာ ဒိုင္လူႀကီး လုပ္မယ္ ေဖေဖ"
---------------------------------------------------------------------
ခင္ဗ်ားတို႔ကိုး
ေဆးရံုမွ လင္မယားႏွစ္ဦး ထြက္လာသည္။ လမ္းတြင္ တက္စီ ငွားသည္။ မိန္းမက တက္စီသမားအား -
"ေက်းဇူးျပဳျပီး ေျဖးေျဖးေမာင္းပါေနာ္။ ကြၽန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ မေန႔က အေမာင္းၾကမ္းတဲ့ ဒရိုင္ဘာနဲ႔ ေတြ႔တာ ေဆးရံု တက္လိုက္ရတယ္"
တက္စီသမား။ ။ ေၾသာ္...ခင္မ်ားတို႔ကိုး။ ၾကည့္စမ္း...ရုတ္တရက္ ဆိုေတာ့ မမွတ္မိဘူး
-----------------------------------------------------------------------
ရပါတယ္
အဆိုသင္တန္းတြင္ သင္တန္းသူ တစ္ဦးက နည္းျပအား ေမးသည္။
"ဆရာ... ကြၽန္မကို ရွင္းရွင္းပဲ ေျပာပါ ဆရာ။ ကြၽန္မ အသံက ဘယ္ေနရာမွာမွ သံုးစားလို႔ မရေတာ့ဘူးလား"
"ဟာ.. ဒီလိုလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပမာ- မီးေလာင္တာတို႔၊ ေရနစ္တာတို႔၊ ဓါးျပတိုက္ခံရတာတို႔ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ား အသံဟာ အစားထိုးလို႔ကို မရဘူး။ တကယ္ေျပာတာ"
-----------------------------------------------------------------------
ဆရာ႔ ႀသ၀ါဒ
"ဘယ္လိုမိႈ မ်ိဳးကို စားရတယ္ဆိုတာ ဆရာ သိလားဟင္"
"ဘယ္မႈိ မဆို စားလို႔ ရတယ္ တပည္႔ရဲ႔... ဒါေပမဲ႔ တခ်ိဳ ႔ မိႈေတြက တစ္ႀကိမ္ပဲ စားလို႔ရတယ္"
ဒီလို ေနရာမ်ဳိးမွာ အလာပ သလာပ စကား ေျပာရတာ စိတ္မသက္မသာ ရွိလွသည္။ မေကာင္းတတ္ ေတာ့လည္း ျပန္ ႏႈတ္ဆက္ ရသည္ပဲေပါ့။
"ေကာင္းပါတယ္ ေက်းဇူးပါ"
အေသအခ်ာ အက်အန ထိုင္ျပီး ကုိယ့္ကိစၥကုိ ဆက္ရွင္းမယ္ ႀကံကာ ရွိေသး အလိုက္ မသိတတ္ေသာ ငနဲသားက ထပ္ေမးလာျပန္သည္။
"ခင္ဗ်ား ဘာေတြ အလုပ္ရႈပ္ ေနတာလဲဗ်"
ပာာ.... ဒီလူေတာ့ ခက္ျပီ ... ဘာလဲကြာ ... ဒီလို ေနရာမ်ဳိးမွာ ဒီလို ဂြတီးဂြက် ေမးခြန္းမ်ဳိးေတြ လာ ေမးေနရတာလဲ။ စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္ ဘုေတာ ပစ္လိုက္သည္။
"ခင္ဗ်ားလိုပဲေပါ့ဗ်ာ"
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္ျမန္ လက္စသတ္ျပီး ထြက္သြားဖို႕ စိတ္ကူး လိုက္သည္။ ဒါေပမ့ဲ ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္း တစ္ခု ထပ္ ထြက္လာျပန္သည္။
"ကြ်န္ေတာ္လာခ့ဲမယ္ဗ်ာ...ရမလား"
"ဗုေဒၶါ...ဒီလူ ဘယ္လိုလူလဲ...ေဂးလား"
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ က်င္လည္ က်က္စားရာ ေနရာ မပာုတ္လို႕ သတိေတာ့ ထားေနရသည္။ ေထာင္းခနဲ ထြက္လာေသာ ေဒါသကုိ အသာ ခ်ဳိးႏွိမ္လ်က္ အသံ ခပ္အုပ္အုပ္ျဖင့္ ျပန္ေျဖလိုက္သည္။
"မလုပ္နဲ႕ေလဗ်ာ... ကြ်န္ေတာ္လည္း ဒီမွာ အလုပ္ရႈပ္ေနတာ"
တဖက္က ဒုန္းကနဲ တံခါးေဆာင့္ ပိတ္သံ ႀကားလိုက္ရျပီး ပာိုဖက္က ျပန္ေျပာသည္။
"ေနာက္မွပဲ ျပန္ဆက္ေတာ့မယ္... ပာုိဖက္ အခန္းထဲက ေသာက္ေပါ တစ္ေကာင္က ရူးသလို ႏွမ္းသလိုနဲ႕ ငါေမးသမွ် ျပန္လိုက္ေျဖေနလို႕"
----------------------------------------------------------------------------------
သည္းထိတ္ရင္ဖို
"မင္းရထားစီးရင္းနဲ႕ သည္းထိတ္ရင္ဖို အျဖစ္မ်ဳိး ႀကံဳဖူးလား"
"ႀကံဳဖူးျပီလားေမာင္၊ တခါက မီးရထားစီးရင္း လိုဏ္ဂူထဲ ျဖတ္သြားေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ငါ ဖက္နမ္းလိုက္တယ္။ လိုဏ္ဂူထဲက ထြက္လာေတာ့မွပဲ မိန္းကေလး အေမျဖစ္ေနမွန္း သိေတာ့တာ။ အမေလး... တကယ့္ကို သည္းထိတ္ရင္ဖိုပါပဲ"
--------------------------------------------------------------------------
ဖေအတူသား
ေက်ာင္းမွာ စာေတာ္ေပမ့ဲ စည္းမ့ဲကမ္းမ့ဲ ေနတတ္တ့ဲ ေက်ာင္းသားေႀကာင့္ ဆရာမက ဆံုးမဖို႕ မိဘထံ စာ တစ္ေစာင္ ပို႕လိုက္ပါတယ္။ မႀကာမီမွာပဲ ေက်ာင္းသား မိခင္ဆီမွ စာတစ္ေစာင္ ေရာက္လာပါတယ္။ "ဆရာမ ရွင့္... ကေလး ဖခင္သည္လည္း စည္းကမ္း မရွိပါေသာေႀကာင့္ ကြ်န္မ မနည္း တာ၀န္ ယူေနရပါသည္။ သို႕ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ သားကိုေတာ့ ဆရာမပဲ တာ၀န္ယူ ျပဳျပင္ေပးပါရန္ ပန္ႀကားအပ္ပါတယ္ရွင့္"
-----------------------------------------------------------------------------
"သားက ညတိုင္း ေမေမနဲ႔ အိပ္ေတာ့ သား ႀကီးလာလို႔ မိန္းမ ယူရင္ေကာ ေမေမနဲ႔ပဲ အိပ္မလား"
"ေမေမနဲ႔ပဲ အိပ္မွာေပါ့"
"ဒီလိုဆိုရင္ ေမေမ့ ေခြၽးမ ဘယ္လို လုပ္မလဲ"
"ေဖေဖနဲ႔ အိပ္ခိုင္းလိုက္မယ္"
ေဖေဖက သားစကားကို ၀င္ေထာက္တယ္...
"အင္း...ဒီကေလး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ သိတတ္လိုက္တာ"
-------------------------------------------------------------------------
က်န္သူေတြ သိေစဖို႔
"ကြၽန္ေတာ္႔ မိန္းမန႔ဲ ကြာရွင္းလိုက္ၿပီ ဆိုတဲ႔ အေႀကာင္းကို ဂ်ာနယ္ထဲ ထည္႔သြင္းခ်င္လို႔ပါ"
"သတင္း အၿဖစ္နဲ႔ေတာ႔ ထည္႔လို႔ မရဘူးဗ်။ ေႀကာ္ၿငာ အေနနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ႔ ထည္႔လို႔ ၿဖစ္တယ္။ ဒါထက္ ဘာၿဖစ္လို႔ အဲဒီ အေႀကာင္းကို ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ၿပခ်င္ရတာလဲဗ်"
"တၿခား မိန္းမေတြ သိေစခ်င္လို႔ပါ"
-----------------------------------------------------------------------------
သူ႔အေၿဖ
ဆရာ၀န္- ေဆးလိပ္ မ်ားမ်ား ေသာက္ရင္ ဘာၿဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာ သိလား
လူနာ- ဟုတ္က႔ဲ မီးခိုးမ်ားမ်ား ထြက္ပါတယ္ ဆရာ
-----------------------------------------------------------------------
သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္
"ငါ႔သား မင္း ေက်ာင္းေနတာ ႀကာလွၿပီ။ အခုထက္ထိ တစ္ႏွစ္ သံုးေလးကို တစ္ဆယ္ထက္ ပိုၿပီး မေရတတ္ေသးဘူး။ ႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္စားမလဲ"
"သားသား ႀကီးလာရင္ လက္ေ၀ွ႔ပြဲ မွာ ဒိုင္လူႀကီး လုပ္မယ္ ေဖေဖ"
---------------------------------------------------------------------
ခင္ဗ်ားတို႔ကိုး
ေဆးရံုမွ လင္မယားႏွစ္ဦး ထြက္လာသည္။ လမ္းတြင္ တက္စီ ငွားသည္။ မိန္းမက တက္စီသမားအား -
"ေက်းဇူးျပဳျပီး ေျဖးေျဖးေမာင္းပါေနာ္။ ကြၽန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ မေန႔က အေမာင္းၾကမ္းတဲ့ ဒရိုင္ဘာနဲ႔ ေတြ႔တာ ေဆးရံု တက္လိုက္ရတယ္"
တက္စီသမား။ ။ ေၾသာ္...ခင္မ်ားတို႔ကိုး။ ၾကည့္စမ္း...ရုတ္တရက္ ဆိုေတာ့ မမွတ္မိဘူး
-----------------------------------------------------------------------
ရပါတယ္
အဆိုသင္တန္းတြင္ သင္တန္းသူ တစ္ဦးက နည္းျပအား ေမးသည္။
"ဆရာ... ကြၽန္မကို ရွင္းရွင္းပဲ ေျပာပါ ဆရာ။ ကြၽန္မ အသံက ဘယ္ေနရာမွာမွ သံုးစားလို႔ မရေတာ့ဘူးလား"
"ဟာ.. ဒီလိုလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပမာ- မီးေလာင္တာတို႔၊ ေရနစ္တာတို႔၊ ဓါးျပတိုက္ခံရတာတို႔ ဆိုရင္ ခင္ဗ်ား အသံဟာ အစားထိုးလို႔ကို မရဘူး။ တကယ္ေျပာတာ"
-----------------------------------------------------------------------
ဆရာ႔ ႀသ၀ါဒ
"ဘယ္လိုမိႈ မ်ိဳးကို စားရတယ္ဆိုတာ ဆရာ သိလားဟင္"
"ဘယ္မႈိ မဆို စားလို႔ ရတယ္ တပည္႔ရဲ႔... ဒါေပမဲ႔ တခ်ိဳ ႔ မိႈေတြက တစ္ႀကိမ္ပဲ စားလို႔ရတယ္"
Monday, April 9, 2012
သႀကၤန္မွာ ‘သင္’က်န္မေနေအာင္
ႏွစ္ေဟာင္းကုန္ေပ်ာက္လို႔ ႏွစ္သစ္ဆီသို႔ ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ ႏွစ္ဦးကို
႐ႊင္ျမဴးစြာ ႀကိဳဆိုၾကတဲ့ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ေတြကို က်င္းပေလ့ရွိတဲ့အထဲမွာ
ျမန္မာတို႔လည္း ပါဝင္ပါတယ္။
ကမၻာေပၚရွိ ႏိုင္ငံအသီးသီး လူမ်ိဳးအေထြေထြမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္႐ိုးရာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံအရ လက္ခံအသံုးျပဳၾကတဲ့ သကၠရာဇ္ ျပကၡဒိန္ ကြဲခ်င္ ကြဲပါမယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ေတြ က်င္းပေလ့ရွိတတ္တာကေတာ့ တူညီတဲ့ အေလ့အထ တစ္ခုပါပဲ။
ခုလည္းပဲ ျမဴးႂကြၿပီး အထူးရသေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ သႀကၤန္သီခ်င္းသံမ်ားက ေလထဲမွာ လြင့္ပ်ံလာမႈနဲ႔အတူ သႀကၤန္ကို ႀကိဳတဲ့ မိုးစက္ငယ္တို႔ရဲ႕ ေျမထက္ ေႂကြသက္လာဟန္ေတြက သႀကၤန္ကို အမွတ္ရေစျပန္တယ္။
ဒီေတာ့လည္း တစ္ႏွစ္ကုန္ေပ်ာက္လို႔ ႏွစ္သစ္တစ္ခုေတာင္မွ ေရာက္ေတာ့မွာပါလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔အတူ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ႐ိုးရာႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ျဖစ္တဲ့ သႀကၤန္ကို အာ႐ုံျပဳမိလိုက္ျပန္ပါေတာ့တယ္။
ေဝးခဲ့တာၾကာ ... ဒီအခါ
‘ခါသံုးေကာင္၊ တစ္ေကာင္ အမိဖမ္း’ တဲ့။
ေရွးက ထားခဲ့တဲ့ လူႀကီးသူမတို႔ရဲ႕ စကားေပါ့။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ‘သႀကၤန္’၊ ‘ဝါဆို’၊ ‘သီတင္းကၽြတ္’ အခါရယ္လို႔ ရက္ျမတ္မဟာအခါႀကီး သံုးခုရွိပါတယ္။
အဲဒီ အခါေန႔ရက္မ်ား ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ မိမိတို႔နဲ႔ နီးစပ္ရာ ေက်ာင္းကန္ ဘုရားမ်ားဆီသို႔ အေရာက္သြားၿပီး ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာထဲမွ အားသန္ရာ အမႈေတြကို သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ေလ့ရွိပံုေတြက ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔မွ မတူတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုလို႔ ထင္ပါတယ္။
စတုဒိသာလႉဒါန္းသူ၊ သီတင္းသီလ ေစာင့္ထိန္းသူ၊ တရားဘာဝနာကို ေဟာ,နာ,က်င့္ၾကံသူေတြနဲ႔ နာမည္ႀကီး တန္ခိုးႀကီး ဘုရားတိုင္းမွာ တိုးမေပါက္ေအာင္လည္း စည္ကားၿမဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ အခါသံုးမ်ိဳးထဲက လူမ်ိဳး ဘာသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးငယ္ မေ႐ြး အၿမဲေတာင့္တ သတိရ ေပ်ာ္႐ႊင္ေလ့ရွိတဲ့ အခါကို ျပပါဆိုရင္ သႀကၤန္အခါကို ျပရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ခုေတာ့လည္း ဒီအခါေတြဟာ စာေရးသူနဲ႔ ေဝးခဲ့တာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။
လြမ္းေမာမိသည္ ကိုယ့္ဌာနီ
ေၾသာ္ ... ဘာလိုလိုနဲ႔ နာရီတိုက္စား ရာသီမ်ားရဲ႕ ေအာက္မွ တစ္ႏွစ္ကုန္ တစ္ႏွစ္ကူးတဲ့ လတန္ခူးေတာင္ ေရာက္လာျပန္ၿပီေပါ့။
မုတ္သုန္ေလညင္း တိုက္ခတ္ျခင္းနဲ႔အတူ မိုးေပါက္မိုးစက္တို႔လည္း ေျမထက္မွာ ေႂကြသက္စ ျပဳလာတာ ေတြ႕ရေတာ့ မၾကာမီ ေႏြဦးရာသီေရာက္ေတာ့မွာပါလားလို႔ ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။
ဇာတိဌာေန ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ေဆာင္းကုန္လုိ႔ ေႏြကို ကူးဖို႔ ေလ႐ူးတသုန္သုန္ ျမဴးတဲ့အခ်ိန္လို႔ ေအာက္ေမ့မိတယ္။
ဥၾသငွက္ငယ္ေလးေတြရဲ႕ ေႏြႀကိဳေတးသံနဲ႔ ... ဝႆန္ဦးမို႔ ပြင့္ဖူးလာၾကဦးမယ့္ ပန္းေလးေတြရဲ႕ အလွေတြက ဒီတန္ခူးလကို သာယာလွပေအာင္ အလွဆင္ေနၾကေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။
ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဖို႔ ပြင့္လာသလားပင္ ထင္ရေလာက္တဲ့ ပိေတာက္ပန္းရနံ႔ေလးေတြကလည္း ေလထဲမွာ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကိဳင္ ရနံ႔လိႈင္စ ျပဳေလာက္ေရာေပါ့လို႔ ေတြးသိ ခံစားရပါတယ္။
ေျမေပ်ာ့လွ်င္ ေျခရာထင္သကဲ့သို႔ စိတ္ထားႏုလို႔မ်ား လြမ္းစိတ္ဝင္မိသလားပင္ မသိပါဘူး။
ႏွလံုးသားဓာတ္ခံႏုသူတို႔အဖို႔မွာေတာ့ ေပ်ာ္စရာေတြကပင္ လြမ္းစရာတစ္ခုအသြင္ ျဖစ္ေပၚ ခံစားတတ္တာလည္း ဓမၼတာပဲ ထင္ပါရဲ႕။
ခုလည္းပဲ သႀကၤန္ေတးသံစံုကို နားယံမွာ ၾကားရျပန္ေတာ့လည္း ရင္ထဲတစ္မ်ိဳး ေနရတာဆိုးသလိုပဲေပါ့။
ဘယ္ကိုတမ္းတ သတိရမိတယ္လို႔ အမည္မေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရၿပီးေသာ သႀကၤန္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အစြမ္း ထင္ပါရဲ႕ ... ေနာ္။
ခုတေလာ ... အင္တာနက္သတင္းေတြ ဖတ္တဲ့အခါမွာလည္း ျမန္မာ့႐ိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူး အတာသႀကၤန္ပြဲေတာ္ဆိုင္ရာ သတင္းလႊာေတြ ဖတ္ေနရတယ္။
တခ်ိဳ႕ကလည္း ေပ်ာ္ပြဲ႐ႊင္ပြဲေတြ က်င္းပဖို႔ျဖစ္သလို၊ ေတးသီခ်င္း ဗြီဒီယို အက,အလွ ေၾကာ္ျငာေတြပါပဲ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း အဲဒီသႀကၤန္အခါ ရက္ျမတ္မဟာမွာ သာသနာ့ေဘာင္ ဝင္ၾကၿပီး ဘဝအႏွစ္သာရ ထုတ္ယူၾကမည့္အေၾကာင္း သတင္းေကာင္းေတြေပါ့။
‘ဒါန’ဆိုတဲ့ ေျမေပၚမွာ ‘သီလ’တိုင္ထူကာ ‘ဘာဝနာ’နဲ႔ ေခါင္အုပ္ၾကၿပီး၊ ေခါင္ခ်ဳပ္အလုပ္ လုပ္ၾကမယ့္ သူေတြကလည္း ဒီရက္ျမတ္အခါကို ေမွ်ာ္လင့္ အားခဲေနၾကဟန္ တူပါရဲ႕ေလ။
ထို႔အတူ လူငယ္ေမာင္မယ္တို႔မွာလည္း တီးဖိုဆိုဖို႔ ကဖို႔လွဖို႔အတြက္ ဝါသနာတူရာ စုစည္းကာျဖင့္ အကေတြ တိုက္ၾက၊ အဆုိေတြ က်င့္ၾကနဲ႔ သႀကၤန္ကို အေပ်ာ္ျဖင့္ ေမွ်ာ္လင့္ေနခ်ိန္လို႔ ေအာက္ေမ့မိတယ္။
ဒီလို သတင္းေၾကာ္ျငာေတြကေန ျမန္မာ့႐ိုးရာ ရက္ျမတ္မဟာ အတာသႀကၤန္အတြက္ က,ဆို,တီးဟန္နဲ႔ ဓမၼအသံေတြ နားယံမွာ စံုေနေအာင္ ၾကားရတဲ့အခါ လူသားေတြနဲ႔အၿပိဳင္ စာေရးသူတို႔လို သာသနာေပ်ာ္ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ရင္ထဲမွာလည္း အေပ်ာ္ေတြ ပူးဝင္ ခံစားခဲ့ရျပန္ပါတယ္။
တဆက္တည္းမွာပဲ သႀကၤန္နဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး စာေရးသူ အေတြးဝင္မိတာေလးေတြကို ခ်ေရးၾကည့္လိုက္ျပန္ပါတယ္။
သႀကၤန္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း
သူမ်ားက ‘သႀကၤန္’ေျပာလို႔ ေျပာေနရတယ္။
တကယ္ေတာ့ သႀကၤန္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။
စာေပမွာေတာ့ ‘ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္း’ကို ‘သႀကၤန္’လို႔ ေခၚဆိုေၾကာင္း သိရတယ္။
အခ်င္း ယူဇနာ ၅၀၊ လံုးဝန္း ယူဇနာ ၁၅၀ ရွိၿပီး အတြင္းဘက္ကား ေ႐ႊ၊ အျပင္ဘက္ကား ဖလ္သားအတိနဲ႔ ၿပီးေသာ ‘ဘာဏုရာဇာ’မည္တဲ့ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းဟာ နဝင္းတစ္လံုးမွ ေနၿပီး နဝင္းတစ္လံုးဆီ၊ နကၡတ္တစ္လံုးမွ နကၡတ္တစ္လံုးဆီ၊ တစ္ရာသီမွ တစ္ရာသီသို႔ အစဥ္လိုက္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းကို အစြဲျပဳလို႔ သႀကၤန္ေခၚဆိုေၾကာင္း ေလာကီက်မ္းမ်ားအရ သိရတယ္။
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ထုတ္ေဝတဲ့ သႀကၤန္စာမ်ားမွာေတာ့ ျဗဟၼာမင္းႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္းကို လႊဲေျပာင္းေပးေနပံုကို ေဖာ္ျပေလ့ရွိတာ သတိျပဳမိပါတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ သႀကၤန္ဆိုတာ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္း အဓိပၸာယ္လို႔သာ လြယ္လြယ္ မွတ္လိုက္ၾကပါစို႔ေနာ္။
ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းေနတယ္
သကၤႏၲ (သႀကၤႏၲ) ဆိုတဲ့ ပါဠိကေန ဆင္းသက္ ေ႐ြ႕လ်ားလာလို႔ သႀကၤန္လို႔ ေခၚတယ္။
ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ေဆာင္တယ္လို႔ သိရၿပီးပါၿပီ။
ဒါဆို ဘာေတြ ဘယ္လို ေျပာင္းေ႐ႊ႕သလဲ? ... စဥ္းစားၾကည့္ၾကရင္ အဆိုးနဲ႔အေကာင္း တစ္လွည့္စီ ေျပာင္းျပန္ ေျပာင္းေနတာလား၊ အေကာင္းကေန အဆိုးဘက္ဆီ ျပန္ေျပာင္းတာလားေတာ့ ခြဲျခား မသိပါ။
ဒီေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းဆိုတာဟာ အေဟာင္းကေန အသစ္ဆီ၊ အဆိုးကေန အေကာင္းဆီ၊ တစ္ႏွစ္မွသည္ တစ္ႏွစ္ဆီသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕တာကို ဆိုလိုတာျဖစ္ႏိုင္သလို အ႐ႉံးမွသည္ အႏိုင္ဆီ၊ အမုန္းမွသည္ အျပံဳးဆီ၊ ဆင္းရဲမွသည္ ခ်မ္းသာဆီသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းကို ဆိုလိုတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာေပါ့။ စီးပြားေရး, ပညာေရး, လူမႈေရးေတြမွာ တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီအတိုင္း၊ တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီအတိုင္းဆိုရင္ ႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္ပြဲေတာ္ဟာ မိမိအတြက္ေတာ့ ဘာမွ ထူးမည္ မထင္ေတာ့ပါ။
ေျပာင္းလဲေနတာ အမွန္ပဲ။ ဘာေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာသာ မိမိတို႔ သိဖို႔ လိုအပ္တာ ျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။
တရားမထိုင္ မသိႏိုင္
ဓမၼသေဘာအရဆိုရင္လည္း ႐ုပ္တရား၊ နာမ္တရားေတြဟာ စကၠန္႔မလပ္ တရစပ္ ျဖစ္လိုက္ တည္လိုက္ ပ်က္လိုက္ သေဘာရွိေနေတာ့ အၿမဲတမ္း ေျပာင္းလဲေနတယ္ မဟုတ္လား။
ဥပမာ ... ငယ္စဥ္က ရွိခဲ့တဲ့ မိမိတို႔ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေရ လွပတင့္တယ္ျခင္းေတြဟာ အသက္အ႐ြယ္ႀကီးလာတဲ့အခါ မရွိေတာ့တာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
ပဋိသေႏၶေနျခင္းကေန အိုျခင္းဆီ၊ အိုျခင္းကေန နာျခင္းဆီ၊ နာျခင္းကေန ေသျခင္းဆီသို႔ ေျပာင္းေနတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။
ပကတိမ်က္စိနဲ႔ေတာ့ မျမင္ႏိုင္ဘူးေပါ့။
ဉာဏ္မ်က္စိနဲ႔ ေသခ်ာ ႐ႈၾကည့္မွ သိႏိုင္တဲ့အရာမို႔ အမ်ားသူငါ သတၱဝါေတြဟာ ခႏၶာရဲ႕ အေျပာင္းအလဲေတြကို မသိႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။
ဒီလိုဆိုရင္ ခႏၶာငါးပါး ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးတို႔ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲေတြ သိခ်င္ရင္ေတာ့ တရားထိုင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။
ဓာတ္ခံေျပာင္းမွ လာဘ္ကံေကာင္းမယ္
ဒီအျပင္လည္း သႀကၤန္ဆိုတာ ေျပာင္းလဲျခင္း၊ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းလို႔ သေဘာေပါက္ထားသူမ်ားဟာ ေျပာင္းလဲသင့္သည္မ်ားကို ေျပာင္းလဲပစ္ရမယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္ပါတယ္။
ဓာတ္ခံေကာင္းမွ လာဘ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးစကားအရဆိုရင္ ဆိုက္ေရာက္လာမယ့္ ႏွစ္သစ္မွာ လာဘ္ကံေကာင္းလိုသူတိုင္းဟာ ဓာတ္ခံေကာင္းထားဖို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။
ဓာတ္တူနံတူ ေဆးဖက္ယူလို႔ ေရွးသူေတာ္စင္တို႔ အမွာစကားက ဒီေနရာမွာ ဒါကိုမ်ား ဆိုသလား ေတြးစရာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္သစ္မွာ လာဘ္ကံေကာင္းလိုသူတိုင္းဟာ မိမိတို႔ ႏွလံုးသားျဖဴစင္ၿပီး စိတ္ထားမြန္ျမတ္ျခင္းဆိုတဲ့ ဓာတ္ခံေကာင္းေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
တကယ္လို႔သာ ဓာတ္ခံည့ံေနရင္လည္း အေကာင္းနဲ႔ ျပန္ေျပာင္း လဲလိုက္ရမွာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ မေျပလည္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီး ေလာကအလယ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ေနပါသလား။
ေျပလည္ ေကာင္းမြန္လာေအာင္ လာဘ္ကံေတြ ေကာင္းဖို႔ ဓာတ္ခံေတြကို ေျပာင္းေပးၾကည့္ပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လို ဘာကို ဘာနဲ႔ ေျပာင္းမလဲ
အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္တယ္လို႔ ခံယူထားတဲ့ ဗုဒၶဝါဒမွာ အေၾကာင္းနဲ႔ ကင္းၿပီး ျဖစ္တည္လာတာ မရွိတာ အမွန္ပါ။
ဒါဆိုရင္ ကံေကာင္းေနသူေတြဟာ ကံေကာင္းႏိုင္ေၾကာင္း အမႈေတြ ျပဳခဲ့လို႔ ျဖစ္သလို ကံဆိုးေနသူေတြဟာလည္း ကံဆိုးႏိုင္ေၾကာင္း မေကာင္းမႈေတြ ျပဳခဲ့လို႔ပဲ ျဖစ္မွာပါ။
အေၾကာင္းေကာင္းရင္ အက်ိဳးေကာင္းမယ္၊ အေၾကာင္းဆိုးရင္ အက်ိဳးဆိုးမယ္ဆိုတာ ယံုမွားစရာ မရွိပါဘူး။
လူတိုင္း ကံေကာင္းခ်င္ၾကေပမယ့္ ေကာင္းကံ(ကုသိုလ္)လုပ္ဖို႔ၾကေတာ့ ဝန္ေလးတတ္ၾကပါတယ္။
ကံေကာင္းခ်င္ၾကေပမယ့္ မေကာင္းကံအျပဳမ်ားသူမ်ားမွာေတာ့ ကံေကာင္းခ်င္လ်က္ ကံဆိုးေနၾကအုန္းမွာပါ။
ဒါဆိုရင္ ကံေကာင္းခ်င္သူတို႔ ေကာင္းကံလုပ္ဖို႔ လိုမယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္။
ထို႔အတူ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွလို႔ ႀကိဳးစားသမွ် သဲထဲေရသြန္သလို ဘာမွအရာမထင္ျဖစ္ေနသူမ်ားဟာလည္း ေကာင္းမႈ(ကုသိုလ္)လို႔ အမည္တတ္ထားတဲ့ အရာေတြကို ေျပာင္းလဲ လုပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ရက္ျမတ္မဟာ အတာသႀကၤန္ကာလအတြင္းမွာ ဆင္းရဲျခင္းကို ဒါနျပဳၿပီး ခ်မ္းသာျခင္းဆီေရာက္ေအာင္ ေျပာင္းရပါမယ္။
သီလလို႔ ေခၚဆိုတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရား ျဖဴစင္ေအာင္ က်င့္ၾကံၿပီးေတာ့ မက်န္းမမာ ေရာဂါထူေျပာ စိတ္ဆင္းရဲမႈသေဘာကို ကိုယ္က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေျပာင္းရပါမယ္။
အေကာင္းနဲ႔အဆိုး အေၾကာင္းနဲ႔အက်ိဳးကို မွန္ကန္စြာ မသိ နားမလည္ျခင္းဆိုတဲ့ ဉာဏ္ပညာနည္းျခင္းကို ဘာဝနာပြားၿပီး ဉာဏ္ပညာအားႀကီးေအာင္ ေျပာင္းယူရပါမယ္။
အက်ဥ္းခ်ဳပ္ရရင္ မေကာင္းတာကို ေကာင္းတာနဲ႔ ေျပာင္း၊ ညစ္တာကို သစ္တာနဲ႔ ေျပာင္း၊ ဒုစ႐ိုက္ကို သုစ႐ိုက္နဲ႔ ေျပာင္း၊ အကုသိုလ္ကို ကုသိုလ္နဲ႔ ေျပာင္းရင္ လူတိုင္း ကံေကာင္းလာမယ္လို႔ ေတြးမိပါတယ္။ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းဆိုတဲ့ သႀကၤန္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဟာလည္း လူတိုင္းမွာ အႏွစ္သာရရွိရွိ ျပည့္ဝသြားမယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။
‘ဒင္းက်န္’ မျဖစ္ေစခ်င္
ေက်းလက္ေတာ႐ြာေတြမွာ ၾကက္ေတြ ဘဲေတြဟာ သဘာဝအားျဖင့္ ဥအုၿပီး သားေပါက္ေလ့ ရွိပါတယ္။
ၾကက္မ ဘဲမႀကီးေတြဟာ ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ အုၿပီးတဲ့အခါ ဥကေလးေတြက အေကာင္ေပါက္လာေအာင္ ဝပ္က်င္းမွာ ဝပ္ၿပီး ကိုယ္ေငြ႕ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။
အခ်ိန္တန္တဲ့အခါ ဥေလးေတြကေန သားေပါက္လာၿပီး ၾကက္ေပါက္စ ဘဲေပါက္စေလးေတြ ျဖစ္လာတာေပါ့။
ဒါေပမယ့္ အေကာင္မေပါက္ဘဲ က်န္ေနတဲ့ ဥေတြလည္း ရွိတတ္ပါေသးတယ္။
အဲဒီလို က်န္ေနတဲ့ ဥေတြကို ‘ဒင္းက်န္ဥ’ေတြလို႔ ေခၚဆိုတာ မွတ္သားဖူးတယ္။
သားမေပါက္တဲ့ အဲဒီလို ဥေတြဟာ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် အမိႈက္ပံုလႊင့္ပစ္ခံရၿပီး ေခြးစားခံ ျဖစ္သြားၾကတာေပါ့။
ဒီလိုပါပဲ။ လူတိုင္းရဲ႕ ဘဝမွာ အက်ိဳးေပးဖို႔ အခြင့္ေရးေပးဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ အတိတ္က ျပဳဖူးတဲ့ ကုသိုလ္ကံထူးေတြ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။
ဒီကံေတြဟာ ကံပိုင္ရွင္ရဲ႕ ကုသိုလ္ျပဳျခင္းဆိုတဲ့ အပူေပးမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာေပါ့။
ေၾကာင္းက်ိဳးျမင္သိၿပီး မိဘဆရာသမားတို႔ရဲ႕ စကားကို လိုက္နာပြားသူေတြကေတာ့ လိုအပ္သလို ဒါန သီလ ဘာဝနာစတဲ့ ကုသိုလ္ထူးေတြ ဆည္းပူးၾကၿပီး အပူေပးလိုက္ေတာ့ ေဟာ ... ခ်မ္းသာျခင္း, က်န္းမာျခင္း, အသိပညာနဲ႔ ျပည့္စံုျခင္း စတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ေပါက္ဖြားလာတာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုလားၿပီး ကံေကာင္းလိုသူတိုင္းဟာ လက္ရွိဘဝကို ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အပူေပးသင့္ပါတယ္။
သို႔ေသာ္လည္း ကုသိုလ္ကံ အပူေပးရမယ့္အစား တခ်ိဳ႕ေသာ ကာယကံရွင္ေတြဟာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ေနလိုက္ၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ ငါးပါးအာ႐ုံ ကာမဂုဏ္လိုက္စားကာ မိုက္မွားေနၾကေလေသးေတာ့ ျပဳခဲ့ဖူးသမွ် ကုသိုလ္ကံေတြဟာ အက်ိဳးေပးခ်င္ပါလ်က္နဲ႔ အက်ိဳးေပးခြင့္မသာ ျဖစ္ေနရွာေတာ့တယ္။
ဘာမွ ေပါက္ဖြား ေတာက္ႂကြား မလာႏိုင္ေတာ့ဘဲ ‘ဒင္းက်န္ဥ’သဖြယ္ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားရေတာ့တာေပါ့။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ မရွိေတာ့ မလႉ၊ မလႉလို႔ မရွိနဲ႔ ဒါနလည္း မျပဳႏိုင္၊ သီလလည္း မေစာင့္ႏိုင္၊ ဘာဝနာလည္း မပြားႏိုင္ေတာ့ ဆင္းရဲတဲ့ ဒုကၡကေန သုခဆီ မေျပာင္းလဲႏိုင္ ျဖစ္ေနရပါေတာ့တယ္။
သူမ်ားေတြ ႀကိဳးစားသေလာက္ အရာေရာက္လို႔ ထြန္းေပါက္ေအာင္ျမင္ၿပီး ခ်မ္းသာေနခ်ိန္မွာ မိမိကေတာ့ သမုဒၵရာ ဝမ္းတစ္ထြာအတြက္ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ႀကိဳးစားေနရတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သႀကၤန္ကေန ဒင္းက်န္ ျဖစ္မသြားေအာင္လည္း ဂ႐ုစိုက္သင့္ပါတယ္။
သႀကၤန္မွာ ဒင္း ... က်န္မေနခဲ့ပါေစနဲ႔လို႔ပဲ ဆိုပါရေစ။
သႀကၤန္ကေန သင္းက်န္ေနေစဖို႔
အဆင္းလည္း လွ၊ ရနံ႔လည္း သင္းျမတဲ့ ပန္းေပါင္းစံုတို႔ဟာ ႐ႈဖြယ္မဆံုးတဲ့ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုလံုးမွာ ပြင့္လန္းေဝဆာ ဖူးပြင့္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ သာယာ လွပေနမွာပါပဲ။
ဥယ်ာဥ္ႀကီးက သာယာလွပတာနဲ႔အမွ် ေကာင္းသတင္းေတြကလည္း ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး ပ်ံ႕လြင့္ဖံုးေနမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ဒီဂုဏ္သတင္းေတြနဲ႔ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကိဳင္ ရနံ႔လိႈင္ေနတဲ့ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးမွာ ျဖဴျပာနီဝါ ေရာင္စံုျဖာတဲ့ ငွက္ေက်းသာရကာအေပါင္းတို႔နဲ႔အတူ ဝတ္ရည္စားသံုး ပ်ား, လိပ္ျပာ, ပိတုန္းတို႔ကလည္း ဝတ္ရည္ကို စားသံုးရင္း ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ေနၾကမွာေပါ့။
ဒီလိုပါပဲ။ ဘဝဆိုတာ ဥယ်ာဥ္ႀကီး တစ္ခုပမာလို တင္စားဆိုရရင္ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဂုဏ္သတင္းေတြနဲ႔ ေလာကႀကီးအတြင္းမွာ ပ်ံ႕သင္းေနသင့္တယ္ မဟုတ္လား။
မိမိရဲ႕ ဘဝဥယ်ာဥ္တြင္းမွာ ဒါနပန္း၊ သီလပန္း၊ ဘာဝနာပန္းေတြ တနည္းအားျဖင့္ အမည္ေပါင္းစံုနဲ႔ ကုသိုလ္ပန္းေတြသာ ပြင့္လန္းေနမယ္ဆိုရင္ ဒီကုသိုလ္ေတြရဲ႕ ဂုဏ္သတင္းရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ေက်ာ္ေဇာမႈေတြကလည္း ေလာကထဲ လႊမ္းထံုေနမွာ အမွန္ပဲ။
ဒီအက်ိဳးေၾကာင့္ ရာထူးဂုဏ္ရွိန္နဲ႔ ဥစၥာစည္းစိမ္ ႂကြယ္ဝၿပီး ဂုဏ္က်က္သေရ အျဖာျဖာနဲ႔ ပိုၿပီး ျပည့္စံုလာႏိုင္ပါတယ္။
ပန္းရွိေတာ့ ပန္းခ်စ္တတ္သူ လာသလို ဂုဏ္ရွိေတာ့လည္း ဂုဏ္ကို တန္ဖိုးထားသူေတြ လာၾကလို႔ ေဟာ ... ဘဝဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ ဂုဏ္သိကၡာ က်က္သေရ မဂၤလာရွိသူေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေနေတာ့မွာေပါ့။
ဒီလိုဆိုရင္ ရက္ျမတ္မဟာ ႏွစ္သစ္ကူး အတာသႀကၤန္အခါရက္မ်ားဟာ မိမိအတြက္ ကုသိုလ္ကံ အဆင္းရနံ႔ေတြ သင္းပ်ံ႕က်န္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနသင့္တဲ့ ကာလလို႔ ေအာက္ေမ့မိတယ္။
ဒီရက္ေတြအတြင္းမွာ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္း ထားၿပီး မေကာင္းတာေတြကို မၾကံစည္ မေျပာဆို မျပဳလုပ္သင့္ဘူး။ ေကာင္းတာေတြကိုသာ ေ႐ြးခ်ယ္ ၾကံစည္ ေျပာဆို ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ဒါနစတဲ့ ကုသိုလ္ကံပန္းေတြ မိမိဘဝဥယ်ာဥ္မွာ ပြင့္လာ တည္လာ မွီလာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္တယ္လို႔ ခံယူမိတယ္။
အဲဒီလိုသာ ဘဝဥယ်ာဥ္ႀကီးမွာ ဒါန အစရွိတဲ့ လူတို႔ရဲ႕ ကုသိုလ္ကံ ပန္းပြင့္ေတြနဲ႔ ႂကြားႂကြားဝင့္ဝင့္ ငြားငြားစြင့္စြင့္ ဖူးပြင့္ေဝဆာေနမယ္ဆိုရင္ သင့္ရဲ႕ ဒီဘဝဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ ဂုဏ္က်က္သေရ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ခေညာင္းျပည့္စံုမယ္၊ မိမိသူတပါး ႏွစ္ဦးသားအတြက္ အက်ိဳးမ်ားမယ္၊ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ဂုဏ္ရနံ႔သတင္းေတြနဲ႔ ေလာကအတြင္း ထာဝစဥ္ ပ်ံ႕သင္းေနေတာ့မယ္။
ဝတ္ရည္စားသံုး ပ်ားပိတုန္းနဲ႔တူတဲ့ အထက္တန္းလႊာ သူေဌးသူႂကြယ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္းမိလို႔ စီးပြားျဖစ္မယ္။ သူေတာ္ေကာင္းေတြက ခ်ီးေျမႇာက္ၾကလို႔ ေကာင္းစားမယ္။ စိတ္ႏွလံုး ေအးျမမယ္။
ဒါဆိုရင္ ဒီသႀကၤန္ဟာ သင့္အတြက္ေတာ့ ‘သင္း’က်န္ျဖစ္သြားေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ႏွစ္သစ္ကူးစ သႀကၤန္ကာလအတြင္းမွာ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ျပဳလုပ္အားထုတ္ၾကတဲ့ ဒါန, သီလ, ဘာဝနာ စေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံေတြဟာ သင့္ကို ေလာကႀကီးရဲ႕ ဆင္းရဲတြင္းမွာ က်န္မေနေအာင္ ဆြဲတင္ဆြဲထုတ္မွာပါ။
ေရာဂါထူေျပာ ဒုကၡေတာမ်ာ သင္က်န္မေနေအာင္၊ ေဘးရန္ထူေျပာတဲ့ လူမႈအ႐ႈပ္ေတာမွာ သင္က်န္မေနေအာင္ ဆြဲတင္မွာပါ။
အဲဒီလို ေကာင္းမႈကံေတြက ျမင့္ထက္ျမင့္ရာကို ဆြဲတင္တဲ့အခါ သင္က်န္မေနေအာင္ဆိုရင္ သႀကၤန္မွာ “မေကာင္းမႈ ေရွာင္၊ ေကာင္းမႈ ေဆာင္”လို႔ “ျဖဴေအာင္ စိတ္ကို ထားၾကပါစို႔”လို႔ တိုက္တြန္း ႏိႈးေဆာ္ရင္း လူတိုင္းအတြက္ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဂုဏ္သတင္း ရနံ႔နဲ႔ ‘သင္း’က်န္ေနမယ့္ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလ်က္ စာေရးသူရဲ႕ ရင္တြင္းက အေတြးတစ္စကို ရပ္နားလိုက္ပါရေစ။
ေမတၱာသီေသန စိေတၱန
အရွင္နႏၵဝံသ
ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္း၊နယူးေယာက္ျမဳိ႕
ေရာက္လာသူအေပါင္းရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..ေရႊဝန္းရတနာ..(၁၀.၄.၁၂)အဂၤါေန႔
Email..ashinvimala2009@gmail.com
ကမၻာေပၚရွိ ႏိုင္ငံအသီးသီး လူမ်ိဳးအေထြေထြမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္႐ိုးရာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံအရ လက္ခံအသံုးျပဳၾကတဲ့ သကၠရာဇ္ ျပကၡဒိန္ ကြဲခ်င္ ကြဲပါမယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ေတြ က်င္းပေလ့ရွိတတ္တာကေတာ့ တူညီတဲ့ အေလ့အထ တစ္ခုပါပဲ။
ခုလည္းပဲ ျမဴးႂကြၿပီး အထူးရသေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ သႀကၤန္သီခ်င္းသံမ်ားက ေလထဲမွာ လြင့္ပ်ံလာမႈနဲ႔အတူ သႀကၤန္ကို ႀကိဳတဲ့ မိုးစက္ငယ္တို႔ရဲ႕ ေျမထက္ ေႂကြသက္လာဟန္ေတြက သႀကၤန္ကို အမွတ္ရေစျပန္တယ္။
ဒီေတာ့လည္း တစ္ႏွစ္ကုန္ေပ်ာက္လို႔ ႏွစ္သစ္တစ္ခုေတာင္မွ ေရာက္ေတာ့မွာပါလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔အတူ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ႐ိုးရာႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ျဖစ္တဲ့ သႀကၤန္ကို အာ႐ုံျပဳမိလိုက္ျပန္ပါေတာ့တယ္။
ေဝးခဲ့တာၾကာ ... ဒီအခါ
‘ခါသံုးေကာင္၊ တစ္ေကာင္ အမိဖမ္း’ တဲ့။
ေရွးက ထားခဲ့တဲ့ လူႀကီးသူမတို႔ရဲ႕ စကားေပါ့။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ‘သႀကၤန္’၊ ‘ဝါဆို’၊ ‘သီတင္းကၽြတ္’ အခါရယ္လို႔ ရက္ျမတ္မဟာအခါႀကီး သံုးခုရွိပါတယ္။
အဲဒီ အခါေန႔ရက္မ်ား ေရာက္လာၿပီဆိုရင္ မိမိတို႔နဲ႔ နီးစပ္ရာ ေက်ာင္းကန္ ဘုရားမ်ားဆီသို႔ အေရာက္သြားၿပီး ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာထဲမွ အားသန္ရာ အမႈေတြကို သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ေလ့ရွိပံုေတြက ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔မွ မတူတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုလို႔ ထင္ပါတယ္။
စတုဒိသာလႉဒါန္းသူ၊ သီတင္းသီလ ေစာင့္ထိန္းသူ၊ တရားဘာဝနာကို ေဟာ,နာ,က်င့္ၾကံသူေတြနဲ႔ နာမည္ႀကီး တန္ခိုးႀကီး ဘုရားတိုင္းမွာ တိုးမေပါက္ေအာင္လည္း စည္ကားၿမဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ အခါသံုးမ်ိဳးထဲက လူမ်ိဳး ဘာသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးငယ္ မေ႐ြး အၿမဲေတာင့္တ သတိရ ေပ်ာ္႐ႊင္ေလ့ရွိတဲ့ အခါကို ျပပါဆိုရင္ သႀကၤန္အခါကို ျပရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ခုေတာ့လည္း ဒီအခါေတြဟာ စာေရးသူနဲ႔ ေဝးခဲ့တာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။
လြမ္းေမာမိသည္ ကိုယ့္ဌာနီ
ေၾသာ္ ... ဘာလိုလိုနဲ႔ နာရီတိုက္စား ရာသီမ်ားရဲ႕ ေအာက္မွ တစ္ႏွစ္ကုန္ တစ္ႏွစ္ကူးတဲ့ လတန္ခူးေတာင္ ေရာက္လာျပန္ၿပီေပါ့။
မုတ္သုန္ေလညင္း တိုက္ခတ္ျခင္းနဲ႔အတူ မိုးေပါက္မိုးစက္တို႔လည္း ေျမထက္မွာ ေႂကြသက္စ ျပဳလာတာ ေတြ႕ရေတာ့ မၾကာမီ ေႏြဦးရာသီေရာက္ေတာ့မွာပါလားလို႔ ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။
ဇာတိဌာေန ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ေဆာင္းကုန္လုိ႔ ေႏြကို ကူးဖို႔ ေလ႐ူးတသုန္သုန္ ျမဴးတဲ့အခ်ိန္လို႔ ေအာက္ေမ့မိတယ္။
ဥၾသငွက္ငယ္ေလးေတြရဲ႕ ေႏြႀကိဳေတးသံနဲ႔ ... ဝႆန္ဦးမို႔ ပြင့္ဖူးလာၾကဦးမယ့္ ပန္းေလးေတြရဲ႕ အလွေတြက ဒီတန္ခူးလကို သာယာလွပေအာင္ အလွဆင္ေနၾကေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။
ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဖို႔ ပြင့္လာသလားပင္ ထင္ရေလာက္တဲ့ ပိေတာက္ပန္းရနံ႔ေလးေတြကလည္း ေလထဲမွာ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကိဳင္ ရနံ႔လိႈင္စ ျပဳေလာက္ေရာေပါ့လို႔ ေတြးသိ ခံစားရပါတယ္။
ေျမေပ်ာ့လွ်င္ ေျခရာထင္သကဲ့သို႔ စိတ္ထားႏုလို႔မ်ား လြမ္းစိတ္ဝင္မိသလားပင္ မသိပါဘူး။
ႏွလံုးသားဓာတ္ခံႏုသူတို႔အဖို႔မွာေတာ့ ေပ်ာ္စရာေတြကပင္ လြမ္းစရာတစ္ခုအသြင္ ျဖစ္ေပၚ ခံစားတတ္တာလည္း ဓမၼတာပဲ ထင္ပါရဲ႕။
ခုလည္းပဲ သႀကၤန္ေတးသံစံုကို နားယံမွာ ၾကားရျပန္ေတာ့လည္း ရင္ထဲတစ္မ်ိဳး ေနရတာဆိုးသလိုပဲေပါ့။
ဘယ္ကိုတမ္းတ သတိရမိတယ္လို႔ အမည္မေဖာ္ျပႏိုင္တဲ့ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရၿပီးေသာ သႀကၤန္ေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အစြမ္း ထင္ပါရဲ႕ ... ေနာ္။
ခုတေလာ ... အင္တာနက္သတင္းေတြ ဖတ္တဲ့အခါမွာလည္း ျမန္မာ့႐ိုးရာ ႏွစ္သစ္ကူး အတာသႀကၤန္ပြဲေတာ္ဆိုင္ရာ သတင္းလႊာေတြ ဖတ္ေနရတယ္။
တခ်ိဳ႕ကလည္း ေပ်ာ္ပြဲ႐ႊင္ပြဲေတြ က်င္းပဖို႔ျဖစ္သလို၊ ေတးသီခ်င္း ဗြီဒီယို အက,အလွ ေၾကာ္ျငာေတြပါပဲ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း အဲဒီသႀကၤန္အခါ ရက္ျမတ္မဟာမွာ သာသနာ့ေဘာင္ ဝင္ၾကၿပီး ဘဝအႏွစ္သာရ ထုတ္ယူၾကမည့္အေၾကာင္း သတင္းေကာင္းေတြေပါ့။
‘ဒါန’ဆိုတဲ့ ေျမေပၚမွာ ‘သီလ’တိုင္ထူကာ ‘ဘာဝနာ’နဲ႔ ေခါင္အုပ္ၾကၿပီး၊ ေခါင္ခ်ဳပ္အလုပ္ လုပ္ၾကမယ့္ သူေတြကလည္း ဒီရက္ျမတ္အခါကို ေမွ်ာ္လင့္ အားခဲေနၾကဟန္ တူပါရဲ႕ေလ။
ထို႔အတူ လူငယ္ေမာင္မယ္တို႔မွာလည္း တီးဖိုဆိုဖို႔ ကဖို႔လွဖို႔အတြက္ ဝါသနာတူရာ စုစည္းကာျဖင့္ အကေတြ တိုက္ၾက၊ အဆုိေတြ က်င့္ၾကနဲ႔ သႀကၤန္ကို အေပ်ာ္ျဖင့္ ေမွ်ာ္လင့္ေနခ်ိန္လို႔ ေအာက္ေမ့မိတယ္။
ဒီလို သတင္းေၾကာ္ျငာေတြကေန ျမန္မာ့႐ိုးရာ ရက္ျမတ္မဟာ အတာသႀကၤန္အတြက္ က,ဆို,တီးဟန္နဲ႔ ဓမၼအသံေတြ နားယံမွာ စံုေနေအာင္ ၾကားရတဲ့အခါ လူသားေတြနဲ႔အၿပိဳင္ စာေရးသူတို႔လို သာသနာေပ်ာ္ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ရင္ထဲမွာလည္း အေပ်ာ္ေတြ ပူးဝင္ ခံစားခဲ့ရျပန္ပါတယ္။
တဆက္တည္းမွာပဲ သႀကၤန္နဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး စာေရးသူ အေတြးဝင္မိတာေလးေတြကို ခ်ေရးၾကည့္လိုက္ျပန္ပါတယ္။
သႀကၤန္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း
သူမ်ားက ‘သႀကၤန္’ေျပာလို႔ ေျပာေနရတယ္။
တကယ္ေတာ့ သႀကၤန္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ခဲ့တာ အမွန္ပါ။
စာေပမွာေတာ့ ‘ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္း’ကို ‘သႀကၤန္’လို႔ ေခၚဆိုေၾကာင္း သိရတယ္။
အခ်င္း ယူဇနာ ၅၀၊ လံုးဝန္း ယူဇနာ ၁၅၀ ရွိၿပီး အတြင္းဘက္ကား ေ႐ႊ၊ အျပင္ဘက္ကား ဖလ္သားအတိနဲ႔ ၿပီးေသာ ‘ဘာဏုရာဇာ’မည္တဲ့ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းဟာ နဝင္းတစ္လံုးမွ ေနၿပီး နဝင္းတစ္လံုးဆီ၊ နကၡတ္တစ္လံုးမွ နကၡတ္တစ္လံုးဆီ၊ တစ္ရာသီမွ တစ္ရာသီသို႔ အစဥ္လိုက္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းကို အစြဲျပဳလို႔ သႀကၤန္ေခၚဆိုေၾကာင္း ေလာကီက်မ္းမ်ားအရ သိရတယ္။
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ထုတ္ေဝတဲ့ သႀကၤန္စာမ်ားမွာေတာ့ ျဗဟၼာမင္းႀကီးရဲ႕ ဦးေခါင္းကို လႊဲေျပာင္းေပးေနပံုကို ေဖာ္ျပေလ့ရွိတာ သတိျပဳမိပါတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ သႀကၤန္ဆိုတာ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္း အဓိပၸာယ္လို႔သာ လြယ္လြယ္ မွတ္လိုက္ၾကပါစို႔ေနာ္။
ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းေနတယ္
သကၤႏၲ (သႀကၤႏၲ) ဆိုတဲ့ ပါဠိကေန ဆင္းသက္ ေ႐ြ႕လ်ားလာလို႔ သႀကၤန္လို႔ ေခၚတယ္။
ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ေဆာင္တယ္လို႔ သိရၿပီးပါၿပီ။
ဒါဆို ဘာေတြ ဘယ္လို ေျပာင္းေ႐ႊ႕သလဲ? ... စဥ္းစားၾကည့္ၾကရင္ အဆိုးနဲ႔အေကာင္း တစ္လွည့္စီ ေျပာင္းျပန္ ေျပာင္းေနတာလား၊ အေကာင္းကေန အဆိုးဘက္ဆီ ျပန္ေျပာင္းတာလားေတာ့ ခြဲျခား မသိပါ။
ဒီေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းဆိုတာဟာ အေဟာင္းကေန အသစ္ဆီ၊ အဆိုးကေန အေကာင္းဆီ၊ တစ္ႏွစ္မွသည္ တစ္ႏွစ္ဆီသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕တာကို ဆိုလိုတာျဖစ္ႏိုင္သလို အ႐ႉံးမွသည္ အႏိုင္ဆီ၊ အမုန္းမွသည္ အျပံဳးဆီ၊ ဆင္းရဲမွသည္ ခ်မ္းသာဆီသို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းကို ဆိုလိုတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာေပါ့။ စီးပြားေရး, ပညာေရး, လူမႈေရးေတြမွာ တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီအတိုင္း၊ တစ္ႏွစ္လာလည္း ဒီအတိုင္းဆိုရင္ ႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္ပြဲေတာ္ဟာ မိမိအတြက္ေတာ့ ဘာမွ ထူးမည္ မထင္ေတာ့ပါ။
ေျပာင္းလဲေနတာ အမွန္ပဲ။ ဘာေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာသာ မိမိတို႔ သိဖို႔ လိုအပ္တာ ျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။
တရားမထိုင္ မသိႏိုင္
ဓမၼသေဘာအရဆိုရင္လည္း ႐ုပ္တရား၊ နာမ္တရားေတြဟာ စကၠန္႔မလပ္ တရစပ္ ျဖစ္လိုက္ တည္လိုက္ ပ်က္လိုက္ သေဘာရွိေနေတာ့ အၿမဲတမ္း ေျပာင္းလဲေနတယ္ မဟုတ္လား။
ဥပမာ ... ငယ္စဥ္က ရွိခဲ့တဲ့ မိမိတို႔ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေရ လွပတင့္တယ္ျခင္းေတြဟာ အသက္အ႐ြယ္ႀကီးလာတဲ့အခါ မရွိေတာ့တာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
ပဋိသေႏၶေနျခင္းကေန အိုျခင္းဆီ၊ အိုျခင္းကေန နာျခင္းဆီ၊ နာျခင္းကေန ေသျခင္းဆီသို႔ ေျပာင္းေနတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။
ပကတိမ်က္စိနဲ႔ေတာ့ မျမင္ႏိုင္ဘူးေပါ့။
ဉာဏ္မ်က္စိနဲ႔ ေသခ်ာ ႐ႈၾကည့္မွ သိႏိုင္တဲ့အရာမို႔ အမ်ားသူငါ သတၱဝါေတြဟာ ခႏၶာရဲ႕ အေျပာင္းအလဲေတြကို မသိႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။
ဒီလိုဆိုရင္ ခႏၶာငါးပါး ႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးတို႔ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲေတြ သိခ်င္ရင္ေတာ့ တရားထိုင္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေတြးမိတယ္။
ဓာတ္ခံေျပာင္းမွ လာဘ္ကံေကာင္းမယ္
ဒီအျပင္လည္း သႀကၤန္ဆိုတာ ေျပာင္းလဲျခင္း၊ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းလို႔ သေဘာေပါက္ထားသူမ်ားဟာ ေျပာင္းလဲသင့္သည္မ်ားကို ေျပာင္းလဲပစ္ရမယ္ဆိုတာ သိေစခ်င္ပါတယ္။
ဓာတ္ခံေကာင္းမွ လာဘ္ကံေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးစကားအရဆိုရင္ ဆိုက္ေရာက္လာမယ့္ ႏွစ္သစ္မွာ လာဘ္ကံေကာင္းလိုသူတိုင္းဟာ ဓာတ္ခံေကာင္းထားဖို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။
ဓာတ္တူနံတူ ေဆးဖက္ယူလို႔ ေရွးသူေတာ္စင္တို႔ အမွာစကားက ဒီေနရာမွာ ဒါကိုမ်ား ဆိုသလား ေတြးစရာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္သစ္မွာ လာဘ္ကံေကာင္းလိုသူတိုင္းဟာ မိမိတို႔ ႏွလံုးသားျဖဴစင္ၿပီး စိတ္ထားမြန္ျမတ္ျခင္းဆိုတဲ့ ဓာတ္ခံေကာင္းေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
တကယ္လို႔သာ ဓာတ္ခံည့ံေနရင္လည္း အေကာင္းနဲ႔ ျပန္ေျပာင္း လဲလိုက္ရမွာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ မေျပလည္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ေနၿပီး ေလာကအလယ္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ေနပါသလား။
ေျပလည္ ေကာင္းမြန္လာေအာင္ လာဘ္ကံေတြ ေကာင္းဖို႔ ဓာတ္ခံေတြကို ေျပာင္းေပးၾကည့္ပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လို ဘာကို ဘာနဲ႔ ေျပာင္းမလဲ
အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္တယ္လို႔ ခံယူထားတဲ့ ဗုဒၶဝါဒမွာ အေၾကာင္းနဲ႔ ကင္းၿပီး ျဖစ္တည္လာတာ မရွိတာ အမွန္ပါ။
ဒါဆိုရင္ ကံေကာင္းေနသူေတြဟာ ကံေကာင္းႏိုင္ေၾကာင္း အမႈေတြ ျပဳခဲ့လို႔ ျဖစ္သလို ကံဆိုးေနသူေတြဟာလည္း ကံဆိုးႏိုင္ေၾကာင္း မေကာင္းမႈေတြ ျပဳခဲ့လို႔ပဲ ျဖစ္မွာပါ။
အေၾကာင္းေကာင္းရင္ အက်ိဳးေကာင္းမယ္၊ အေၾကာင္းဆိုးရင္ အက်ိဳးဆိုးမယ္ဆိုတာ ယံုမွားစရာ မရွိပါဘူး။
လူတိုင္း ကံေကာင္းခ်င္ၾကေပမယ့္ ေကာင္းကံ(ကုသိုလ္)လုပ္ဖို႔ၾကေတာ့ ဝန္ေလးတတ္ၾကပါတယ္။
ကံေကာင္းခ်င္ၾကေပမယ့္ မေကာင္းကံအျပဳမ်ားသူမ်ားမွာေတာ့ ကံေကာင္းခ်င္လ်က္ ကံဆိုးေနၾကအုန္းမွာပါ။
ဒါဆိုရင္ ကံေကာင္းခ်င္သူတို႔ ေကာင္းကံလုပ္ဖို႔ လိုမယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္။
ထို႔အတူ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွလို႔ ႀကိဳးစားသမွ် သဲထဲေရသြန္သလို ဘာမွအရာမထင္ျဖစ္ေနသူမ်ားဟာလည္း ေကာင္းမႈ(ကုသိုလ္)လို႔ အမည္တတ္ထားတဲ့ အရာေတြကို ေျပာင္းလဲ လုပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ရက္ျမတ္မဟာ အတာသႀကၤန္ကာလအတြင္းမွာ ဆင္းရဲျခင္းကို ဒါနျပဳၿပီး ခ်မ္းသာျခင္းဆီေရာက္ေအာင္ ေျပာင္းရပါမယ္။
သီလလို႔ ေခၚဆိုတဲ့ ကိုယ္က်င့္တရား ျဖဴစင္ေအာင္ က်င့္ၾကံၿပီးေတာ့ မက်န္းမမာ ေရာဂါထူေျပာ စိတ္ဆင္းရဲမႈသေဘာကို ကိုယ္က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေျပာင္းရပါမယ္။
အေကာင္းနဲ႔အဆိုး အေၾကာင္းနဲ႔အက်ိဳးကို မွန္ကန္စြာ မသိ နားမလည္ျခင္းဆိုတဲ့ ဉာဏ္ပညာနည္းျခင္းကို ဘာဝနာပြားၿပီး ဉာဏ္ပညာအားႀကီးေအာင္ ေျပာင္းယူရပါမယ္။
အက်ဥ္းခ်ဳပ္ရရင္ မေကာင္းတာကို ေကာင္းတာနဲ႔ ေျပာင္း၊ ညစ္တာကို သစ္တာနဲ႔ ေျပာင္း၊ ဒုစ႐ိုက္ကို သုစ႐ိုက္နဲ႔ ေျပာင္း၊ အကုသိုလ္ကို ကုသိုလ္နဲ႔ ေျပာင္းရင္ လူတိုင္း ကံေကာင္းလာမယ္လို႔ ေတြးမိပါတယ္။ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ျခင္းဆိုတဲ့ သႀကၤန္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဟာလည္း လူတိုင္းမွာ အႏွစ္သာရရွိရွိ ျပည့္ဝသြားမယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။
‘ဒင္းက်န္’ မျဖစ္ေစခ်င္
ေက်းလက္ေတာ႐ြာေတြမွာ ၾကက္ေတြ ဘဲေတြဟာ သဘာဝအားျဖင့္ ဥအုၿပီး သားေပါက္ေလ့ ရွိပါတယ္။
ၾကက္မ ဘဲမႀကီးေတြဟာ ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ အုၿပီးတဲ့အခါ ဥကေလးေတြက အေကာင္ေပါက္လာေအာင္ ဝပ္က်င္းမွာ ဝပ္ၿပီး ကိုယ္ေငြ႕ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။
အခ်ိန္တန္တဲ့အခါ ဥေလးေတြကေန သားေပါက္လာၿပီး ၾကက္ေပါက္စ ဘဲေပါက္စေလးေတြ ျဖစ္လာတာေပါ့။
ဒါေပမယ့္ အေကာင္မေပါက္ဘဲ က်န္ေနတဲ့ ဥေတြလည္း ရွိတတ္ပါေသးတယ္။
အဲဒီလို က်န္ေနတဲ့ ဥေတြကို ‘ဒင္းက်န္ဥ’ေတြလို႔ ေခၚဆိုတာ မွတ္သားဖူးတယ္။
သားမေပါက္တဲ့ အဲဒီလို ဥေတြဟာ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် အမိႈက္ပံုလႊင့္ပစ္ခံရၿပီး ေခြးစားခံ ျဖစ္သြားၾကတာေပါ့။
ဒီလိုပါပဲ။ လူတိုင္းရဲ႕ ဘဝမွာ အက်ိဳးေပးဖို႔ အခြင့္ေရးေပးဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ အတိတ္က ျပဳဖူးတဲ့ ကုသိုလ္ကံထူးေတြ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။
ဒီကံေတြဟာ ကံပိုင္ရွင္ရဲ႕ ကုသိုလ္ျပဳျခင္းဆိုတဲ့ အပူေပးမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာေပါ့။
ေၾကာင္းက်ိဳးျမင္သိၿပီး မိဘဆရာသမားတို႔ရဲ႕ စကားကို လိုက္နာပြားသူေတြကေတာ့ လိုအပ္သလို ဒါန သီလ ဘာဝနာစတဲ့ ကုသိုလ္ထူးေတြ ဆည္းပူးၾကၿပီး အပူေပးလိုက္ေတာ့ ေဟာ ... ခ်မ္းသာျခင္း, က်န္းမာျခင္း, အသိပညာနဲ႔ ျပည့္စံုျခင္း စတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ေပါက္ဖြားလာတာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုလားၿပီး ကံေကာင္းလိုသူတိုင္းဟာ လက္ရွိဘဝကို ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ အပူေပးသင့္ပါတယ္။
သို႔ေသာ္လည္း ကုသိုလ္ကံ အပူေပးရမယ့္အစား တခ်ိဳ႕ေသာ ကာယကံရွင္ေတြဟာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ေနလိုက္ၾကတယ္။ ဒါ့အျပင္ ငါးပါးအာ႐ုံ ကာမဂုဏ္လိုက္စားကာ မိုက္မွားေနၾကေလေသးေတာ့ ျပဳခဲ့ဖူးသမွ် ကုသိုလ္ကံေတြဟာ အက်ိဳးေပးခ်င္ပါလ်က္နဲ႔ အက်ိဳးေပးခြင့္မသာ ျဖစ္ေနရွာေတာ့တယ္။
ဘာမွ ေပါက္ဖြား ေတာက္ႂကြား မလာႏိုင္ေတာ့ဘဲ ‘ဒင္းက်န္ဥ’သဖြယ္ အေဟာသိကံ ျဖစ္သြားရေတာ့တာေပါ့။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ မရွိေတာ့ မလႉ၊ မလႉလို႔ မရွိနဲ႔ ဒါနလည္း မျပဳႏိုင္၊ သီလလည္း မေစာင့္ႏိုင္၊ ဘာဝနာလည္း မပြားႏိုင္ေတာ့ ဆင္းရဲတဲ့ ဒုကၡကေန သုခဆီ မေျပာင္းလဲႏိုင္ ျဖစ္ေနရပါေတာ့တယ္။
သူမ်ားေတြ ႀကိဳးစားသေလာက္ အရာေရာက္လို႔ ထြန္းေပါက္ေအာင္ျမင္ၿပီး ခ်မ္းသာေနခ်ိန္မွာ မိမိကေတာ့ သမုဒၵရာ ဝမ္းတစ္ထြာအတြက္ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ႀကိဳးစားေနရတတ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သႀကၤန္ကေန ဒင္းက်န္ ျဖစ္မသြားေအာင္လည္း ဂ႐ုစိုက္သင့္ပါတယ္။
သႀကၤန္မွာ ဒင္း ... က်န္မေနခဲ့ပါေစနဲ႔လို႔ပဲ ဆိုပါရေစ။
သႀကၤန္ကေန သင္းက်န္ေနေစဖို႔
အဆင္းလည္း လွ၊ ရနံ႔လည္း သင္းျမတဲ့ ပန္းေပါင္းစံုတို႔ဟာ ႐ႈဖြယ္မဆံုးတဲ့ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုလံုးမွာ ပြင့္လန္းေဝဆာ ဖူးပြင့္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ သာယာ လွပေနမွာပါပဲ။
ဥယ်ာဥ္ႀကီးက သာယာလွပတာနဲ႔အမွ် ေကာင္းသတင္းေတြကလည္း ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး ပ်ံ႕လြင့္ဖံုးေနမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
ဒီဂုဏ္သတင္းေတြနဲ႔ သင္းပ်ံ႕ေမႊးႀကိဳင္ ရနံ႔လိႈင္ေနတဲ့ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးမွာ ျဖဴျပာနီဝါ ေရာင္စံုျဖာတဲ့ ငွက္ေက်းသာရကာအေပါင္းတို႔နဲ႔အတူ ဝတ္ရည္စားသံုး ပ်ား, လိပ္ျပာ, ပိတုန္းတို႔ကလည္း ဝတ္ရည္ကို စားသံုးရင္း ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ေနၾကမွာေပါ့။
ဒီလိုပါပဲ။ ဘဝဆိုတာ ဥယ်ာဥ္ႀကီး တစ္ခုပမာလို တင္စားဆိုရရင္ ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဂုဏ္သတင္းေတြနဲ႔ ေလာကႀကီးအတြင္းမွာ ပ်ံ႕သင္းေနသင့္တယ္ မဟုတ္လား။
မိမိရဲ႕ ဘဝဥယ်ာဥ္တြင္းမွာ ဒါနပန္း၊ သီလပန္း၊ ဘာဝနာပန္းေတြ တနည္းအားျဖင့္ အမည္ေပါင္းစံုနဲ႔ ကုသိုလ္ပန္းေတြသာ ပြင့္လန္းေနမယ္ဆိုရင္ ဒီကုသိုလ္ေတြရဲ႕ ဂုဏ္သတင္းရနံ႔ သင္းပ်ံ႕ေက်ာ္ေဇာမႈေတြကလည္း ေလာကထဲ လႊမ္းထံုေနမွာ အမွန္ပဲ။
ဒီအက်ိဳးေၾကာင့္ ရာထူးဂုဏ္ရွိန္နဲ႔ ဥစၥာစည္းစိမ္ ႂကြယ္ဝၿပီး ဂုဏ္က်က္သေရ အျဖာျဖာနဲ႔ ပိုၿပီး ျပည့္စံုလာႏိုင္ပါတယ္။
ပန္းရွိေတာ့ ပန္းခ်စ္တတ္သူ လာသလို ဂုဏ္ရွိေတာ့လည္း ဂုဏ္ကို တန္ဖိုးထားသူေတြ လာၾကလို႔ ေဟာ ... ဘဝဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ ဂုဏ္သိကၡာ က်က္သေရ မဂၤလာရွိသူေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေနေတာ့မွာေပါ့။
ဒီလိုဆိုရင္ ရက္ျမတ္မဟာ ႏွစ္သစ္ကူး အတာသႀကၤန္အခါရက္မ်ားဟာ မိမိအတြက္ ကုသိုလ္ကံ အဆင္းရနံ႔ေတြ သင္းပ်ံ႕က်န္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေနသင့္တဲ့ ကာလလို႔ ေအာက္ေမ့မိတယ္။
ဒီရက္ေတြအတြင္းမွာ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္း ထားၿပီး မေကာင္းတာေတြကို မၾကံစည္ မေျပာဆို မျပဳလုပ္သင့္ဘူး။ ေကာင္းတာေတြကိုသာ ေ႐ြးခ်ယ္ ၾကံစည္ ေျပာဆို ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ဒါနစတဲ့ ကုသိုလ္ကံပန္းေတြ မိမိဘဝဥယ်ာဥ္မွာ ပြင့္လာ တည္လာ မွီလာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္တယ္လို႔ ခံယူမိတယ္။
အဲဒီလိုသာ ဘဝဥယ်ာဥ္ႀကီးမွာ ဒါန အစရွိတဲ့ လူတို႔ရဲ႕ ကုသိုလ္ကံ ပန္းပြင့္ေတြနဲ႔ ႂကြားႂကြားဝင့္ဝင့္ ငြားငြားစြင့္စြင့္ ဖူးပြင့္ေဝဆာေနမယ္ဆိုရင္ သင့္ရဲ႕ ဒီဘဝဥယ်ာဥ္ႀကီးဟာ ဂုဏ္က်က္သေရ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ခေညာင္းျပည့္စံုမယ္၊ မိမိသူတပါး ႏွစ္ဦးသားအတြက္ အက်ိဳးမ်ားမယ္၊ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ဂုဏ္ရနံ႔သတင္းေတြနဲ႔ ေလာကအတြင္း ထာဝစဥ္ ပ်ံ႕သင္းေနေတာ့မယ္။
ဝတ္ရည္စားသံုး ပ်ားပိတုန္းနဲ႔တူတဲ့ အထက္တန္းလႊာ သူေဌးသူႂကြယ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္းမိလို႔ စီးပြားျဖစ္မယ္။ သူေတာ္ေကာင္းေတြက ခ်ီးေျမႇာက္ၾကလို႔ ေကာင္းစားမယ္။ စိတ္ႏွလံုး ေအးျမမယ္။
ဒါဆိုရင္ ဒီသႀကၤန္ဟာ သင့္အတြက္ေတာ့ ‘သင္း’က်န္ျဖစ္သြားေတာ့မယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ႏွစ္သစ္ကူးစ သႀကၤန္ကာလအတြင္းမွာ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ျပဳလုပ္အားထုတ္ၾကတဲ့ ဒါန, သီလ, ဘာဝနာ စေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံေတြဟာ သင့္ကို ေလာကႀကီးရဲ႕ ဆင္းရဲတြင္းမွာ က်န္မေနေအာင္ ဆြဲတင္ဆြဲထုတ္မွာပါ။
ေရာဂါထူေျပာ ဒုကၡေတာမ်ာ သင္က်န္မေနေအာင္၊ ေဘးရန္ထူေျပာတဲ့ လူမႈအ႐ႈပ္ေတာမွာ သင္က်န္မေနေအာင္ ဆြဲတင္မွာပါ။
အဲဒီလို ေကာင္းမႈကံေတြက ျမင့္ထက္ျမင့္ရာကို ဆြဲတင္တဲ့အခါ သင္က်န္မေနေအာင္ဆိုရင္ သႀကၤန္မွာ “မေကာင္းမႈ ေရွာင္၊ ေကာင္းမႈ ေဆာင္”လို႔ “ျဖဴေအာင္ စိတ္ကို ထားၾကပါစို႔”လို႔ တိုက္တြန္း ႏိႈးေဆာ္ရင္း လူတိုင္းအတြက္ ေကာင္းျမတ္တဲ့ ဂုဏ္သတင္း ရနံ႔နဲ႔ ‘သင္း’က်န္ေနမယ့္ သႀကၤန္ပြဲေတာ္ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလ်က္ စာေရးသူရဲ႕ ရင္တြင္းက အေတြးတစ္စကို ရပ္နားလိုက္ပါရေစ။
ေမတၱာသီေသန စိေတၱန
အရွင္နႏၵဝံသ
ေလာကခ်မ္းသာဘုရားေက်ာင္း၊နယူးေယာက္ျမဳိ႕
ေရာက္လာသူအေပါင္းရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..ေရႊဝန္းရတနာ..(၁၀.၄.၁၂)အဂၤါေန႔
Email..ashinvimala2009@gmail.com
Tuesday, April 3, 2012
ဓမၼအေမးအေျဖမ်ား
ေရာက္လာသူအေပါင္းရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..ေရႊဝန္းရတနာ..(၄.၄.၁၂)ဗုဒၵဟူးေန႔
Email.ashinvimala2009@gmail.com
Friday, March 30, 2012
ဘာသာစကားမွသည္ ဘာသာတရားဆီသုိ႔
|
Saturday, March 24, 2012
ႏုိက္ကလပ္မွ ျမတ္ဗုဒၶ (၂)
 |
 |
 |
ႏုိက္ကလပ္မွ ျမတ္ဗုဒၶ (၂)
အရွင္ဧသက
ရန္မ်ဳိးေအာင္တစ္ေယာက္ ဂုဏ္ေတာ္ေပါက္ေလမလား၊ လူေပါက္ေနသူလုိ႔ ထင္ၾကေလမလား မသိ၊တခ်ိန္လုံးဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိသာရြတ္ေနေတာ့တယ္။ အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္ ကားေမာင္းရင္းလဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ ေစ်းသြား ေစ်း၀ယ္ျပန္ရင္လဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ ခ်က္ရင္းျပဳတ္ရင္း အိမ္မွာေနရင္းလဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ၊္ တစ္ခါတရံ အာေခါင္ေတြေျခာက္ၿပီး လွ်ာပင္ပူလာတဲ့အထိျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီအထဲ အလုပ္ကလဲ ပူလာေပၿပီ၊ သူ႔ဆူရွီဘားတြင္ အလုပ္သၼားသုံးေယာက္လုပ္ေနရာမွ အျခားႏွစ္ေယာက္ ကို စီးပြားေရးမေကာင္းဟုဆုိကာ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ျဖဳတ္ပစ္လုိက္ရာ၊ သုံးေယာက္တာ၀န္ကုိ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ေနရေတာ့တယ္။ မၿပီးေသးဘူးလား၊ ၾကာလွခ်ည့္လားလို႕လဲ မၾကာမၾကာ အေအာ္ခံရ၊အဆူခံရျပန္တယ္။ ရန္မ်ဳိး ေအာင္စိတ္ညစ္လာၿပီ၊ အလုပ္က ႏွစ္ဆေလာက္ပုိပင္ပမ္း၊ ေဟာက္လုိက္ ဆူလိုက္တာကလဲ ေန႔စဥ္လုိျဖစ္ေနေတာ့ အလုပ္ထြက္ေတာ့မယ္လုိ႕ စိတ္ကူးမိတယ္၊ မျဖစ္ေသးပါ၊ ဘုရားႀကီးကုိထားခဲ့လုိ႔ မျဖစ္ေသးပါ၊ ဘုရားႀကီးကုိ တစ္ပါ တည္းပင့္ႏုိင္မွ ငါထြက္ေတာ့မယ္လုိ ့စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ကာ ပင္ပမ္္းသမွ်၊ ဆူသမွ်ေတြကို သည္းခံၿပီး ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို သာ အဖန္ဖန္ရြတ္ပြားေနေတာ့တယ္။ တေရြ႕ေရြ႕ျဖင့္ ေအာက္တုိဘာလ ေနာက္ပုိင္းသုိ ပင္ေရာက္ခဲ့ေပၿပီ။ ဘုရားႀကီး၀န္းက်င္မွာ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါး ကေနၾကဆဲ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္လည္း ဘာရန္မွ မေအာင္ႏုိင္ရွာဂုဏ္္ေတာ္သာ ရြတ္ေနဆဲပင္။ တေန႔တြင္ သူေ႒းရဲ ့ဖခင္ အဖုိးႀကီး ဆုိင္ကုိေရာက္လာတယ္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အလုပ္လုပ္ေနရာမွထြက္လာၿပီး စုိက္စုိက္ပုိ႔ေနမိတယ္။ ဂုဏ္ေတာ္အစြမ္း ေမတၱာပန္းတို႔က အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ပါေပ။ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ရဲ ့အားအေကာင္းဆုံးလက္နက္မ်ားပင္မဟုတ္ပါလား။လက္နက္ေကာင္း ေတြရွိပါလွ်က္ မသုံးတတ္လွ်င္ ေအာင္ပြဲဆင္ႏုိ္င္မည္ မဟုတ္ေပ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ကေတာ့ သူပုိင္လက္ႏွက္မ်ားျဖင့္ ဒလပ္စပ္ ပစ္ခတ္ေနေပၿပီ။ ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္မွာရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ေမြးေန႔ေရာက္လာတယ္္၊ ႏုိ၀ဘၤာလ ၂ ရက္ေန႔ေပါ့၊ ဆုိင္ကုိေစာေစာ လာၿပီး ျပဳလုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တယ္။ပါလာတဲ့ ပန္းစည္းကုိ ေမြးေန႔ကုသုိလ္ အျဖစ္ ဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ထဲကပ္လွဴၿပီး ၀တ္ျပဳ ဂုဏ္ေတာ္ပြား ဆုေတာင္းပါတယ္၊ ဆုေတာင္းရေပမဲ႔ အားသိပ္မရွိ လွပါဘူး၊ သူ႔ခံစားခ်က္အတုိင္း ဘုရားႀကီးကုိ သနားစိတ္ေတြျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးရဲ ့မ်က္ႏွာေတာ္ မွာ ခါတုိင္းေန႔ထက္ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတယ္လုိ႔ ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ထင္ေနမိတယ္.. ။ ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီးအလုပ္လုပ္ေနစဥ္ သူေ႒းေခၚတယ္ဆုိလို ့ရန္မ်ဳိးေအာင္ လန္႔သြားတယ္္။ငါ့မ်ားအလုပ္ျဖဳတ္ေတာ့ မွာလားဆုိတဲ့အေတြးက ပဌမဆုံး၀င္လာခဲ့တယ္္၊ ျဖစ္နုိ္င္တယ္၊ သူတုိ႔ဆုိင္မွာ စီ္းပြားေရးအရ အဓိကထားတဲ့ဘုရားရုပ္ ပြားေတာ္ႀကီးကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ထုတ္ယူဖုိ႔ႀကဳိးစားခဲ့ၿပီ။ ဘာသာေရးျပႆနာမ်ားျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဖန္တီးသူလုိ႔လဲ ထင္ျမင္ႏုိင္တယ္္။ ဓါတ္ပုံရုိက္ခြင့္မရွိတဲ့ ႏုိက္ကလပ္အခ်ိန္မွာလဲ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဓါတ္ပုံေတြရုိက္ခဲ့ၿပီ။ သူရည္ရြယ္တာ က ဘုရားႀကီးကုိ ငါပင့္လုိ႔မရႏုိင္ခဲ့ရင္ ဓါတ္ပုံေတြျပၿပီး အကူအညီေတာင္းမယ္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ရုိက္ေနတာပါ။ ဒါကုိ အေစာင့္ေတြျမင္ၿပီး သူေ႒းအား တုိင္ေကာင္းတုိင္ေပလိမ့္မယ္္။ သူတုိ႔အျမင္ေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာအျပစ္ရွိသူ တေယာက္ပါ။ ဒီဆုိင္မွာ မရွိသင့္သူတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္အသိ၊ သိလုိ႔လည္း မာဖီးယားလုိအင္အားႀကီးတဲ့ သူေတြမုိ႔ ငါ့ကုိရန္ျပဳေလမလားဆုိၿပီး သတိႀကီးစြာနဲ႔ေနခဲ့ရတယ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္္နုိင္တယ္္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ထားၿပီးသား.. ။ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့သူေ႒းရုံးခန္္းထဲ၀င္ခဲ့ရျပန္တယ္။ ဒါစတုတၳအႀကိမ္ပါ၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူေတာင္းဆုိ ဖုိ႔ ၀င္လာျခင္းမဟုတ္၊ အမိန္႔နာခံဖုိ႔ ၀င္လာျခင္းပါ၊ ေနာက္ဆုံးစီရင္ခ်က္မ်ားျဖစ္ေလမလား။ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ေပါ႔။ သူေ႒းက ခ်ဳိသာေသာမ်က္ႏွာနဲ ့“ရန္-လာ၊ ထုိင္” လုိ ့ ႀကဳိဆုိႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အနည္းငယ္စိတ္သက္သာသြားတယ္္။ သူေ႒းက သူ႔ကုိ ၿပဳံးရႊင္စြာၾကည့္ၿပီး “ရန္- မင္းလုိခ်င္တဲ့ ဗုဒၶႀကီးကုိ မင္း ယူလုိ႔ရၿပီ။” “ဟာ-တကယ္လား” ရန္မ်ဳိးေအာင္ အရမ္း၀မ္းသာသြားကာ၊ ထခုန္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ပင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ သူေ႒း အား လက္အုပ္ခ်ီကာ “ေက်းဇူးတင္လုိက္တာဗ်ာ”လုိ႔လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ ဆုိမိတယ္။ သူေ႒းကဆက္ေျပာတယ္္ “ဒီေကာင္ေလးဆုိရင္ေပးလုိက္ပါလုိ႔ ငါ့အေဖက ေပးခုိင္းတာေႀကာင့္ေပးတာပါ။” လုိ႔ သူ႔ဖခင္ရဲ႕သေဘာထားကုိပါရွင္းျပေတာ့။“ေအာ္- ဟုတ္ လား၊ အန္ကယ္ကုိလဲ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာေပးပါဗ်ာ။ အရမ္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။” ရန္မ်ဳိးေအာင္သိလုိက္ပါၿပီ၊ဂုဏ္ေတာ္မ်ားနဲ ့့ထုံမႊန္းထားတဲ့ ေမတၱာစြမ္းဟာ အဖုိးႀကီးရဲ ့ႏွလုံးသားကုိထိမွန္ခဲ့ေပၿပီ။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္တုိ ့ရဲ ့ အစြမ္းအာနိသင္ကုိလဲ ေလးေလးနက္နက္ ယုံၾကည္မဆံုးေတာ့..။ သဗၺညဳတ ဘုရားရွင္သည္ သုံးေလာကတြင္ အေအာင္ျမင္ဆုံး အျမတ္ဆုံး။ ဗုဒၶ၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ထုံမႊန္းထားသူမွာလည္း ကုိယ့္ပမာဏအလုိက္ ေအာင္ျမင္ရမည္မွာမုခ်..။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ မိမိဘ၀တုိးတက္ေရးအတြက္ ထုိအားကုိးရာ လက္နွက္ေကာင္းတစ္ခုကုိ ယုံၾကည္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ လကၡံ ရရွိလုိက္ေပၿပီ။ ၀မ္းသာလြန္း၍ သူငယ္ခ်င္း ကုိမုိး၀င္းကုိလဲ အေႀကာင္းစံုဖုန္းဆက္ကာ ရည္မွန္းထားသည့္အတုိင္း ကားႏွင့္ ဆြဲႀကဳိးကုိ အတူသြားေရာင္းရန္ ရက္ခ်ိန္းလုိက္ေတာ့တယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္ ေျခလွ်င္သြားရမည့္ ဒုကၡကုိ သူမျမင္၊ ဘုရားႀကီးပင့္ႏုိင္ေရးကသာ အဓိကေမွ်ာ္မွန္းခ်က္။ ကုိမုိး၀င္းကမူ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ဒုကၡကုိျမင္ကာ သနားကရုဏာျဖစ္ေနတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ေစတနာ သဒၶါေတြကုိလည္း ေလးစားေနမိတယ္။ ခ်ိန္းတဲ့ရက္မွာ ကုိမိုး၀င္းအိမ္မွာ ဆုံၾကတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ျဖစ္ခဲ့တာေတြ၊ ကားေရာင္းမဲ့ အစီအစဥ္ေတြကုိ အားရ၀မ္းသာနဲ႔ ေျပာျပတယ္။ ကုိမုိး၀င္းက မွတ္ခ်က္ေပးတယ္ “ရန္မ်ဳိးေအာင္-မင္းမွာလည္း ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး၊ လူပဲက်န္ေတာ့တာပါလား”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အားရပါးရရယ္လုိက္ တယ္၊ ဒီစကားကုိ သိပ္သေဘာက်သြားပုံရကာ“ဟုတ္တယ္ ကုိမုိး၀င္း၊ လူပဲက်န္ေတာ့တယ္၊ လူလဲ ဘုရားကၽြန္ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ပါေစ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က တစ္သံသရာလုံး သားကၽြန္ မယားကၽြန္ျဖစ္ခဲ့ရတာဗ်၊ ဘုရားကၽြန္ျဖစ္ခြင့္ ရခဲပါတယ္ဗ်ာ။” အရြယ္နဲ႔ မလုိက္တဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္စကားေၾကာင့္ကုိမိုး၀င္း အံ့ၾသသြားကာ “ေကာင္းပါတယ္ကြာ၊ မင့္ စိတ္ဓါတ္ကုိခ်ီးက်ဴးပါတယ္၊ ေလးစားပါတယ္။ မင္းကုိ သနားလဲသနားမိပါတယ္။ ဒုိ႔လင္မယား မင့္ကုိ ကူညီဖုိ႔ တိုင္ပင္ထား တယ္။ ကားလဲသြားမေရာင္းပါနဲ႔၊ မင္းလုိတဲ့ေငြကုိ ငါတုိ႔ေခ်းေပးပါ့မယ္။” “ဟာ- တကယ္။ ၀မ္းသာလုိက္တာဗ်ာ” ဟု ေျပာေျပာဆုိဆုိ ကုိမုိး၀င္းကုိဖက္ကာ ေ၀ွ႔ရမ္းလုိက္မိတယ္။ဇနီးျဖစ္သူ မေဘဘီကအသင့္ျပင္ထားတဲ့ ေဒၚလာ ေလး ေထာင္ကုိထုတ္ေပးတဲ့အခါမွာေတာ့ “အဆင္ေျပခ်င္ေတာ့လဲေခ်ာလုိ႔ပါလား”လုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္္ပီတိျဖစ္မဆံုးေတာ့။ ေငြထုပ္ပုိက္ၿပီး သူေ႒းရုံခမ္းထဲကုိ ေရာက္ခဲ့ၿပီ၊ “ေငြေျခာက္ေထာင္ေပးပါ့မယ္၊ ေျခာက္လလည္း အခမဲ့အလုပ္လုပ္ေပးပါမယ္” ဆုိတဲ့ ကတိစကားအရ သူေ႒းအား ေျခာက္ေထာင္ေပးေခ်လုိက္တယ္။ “မင္းမုိလုိ႔ ဒီဗုဒၶႀကီးကုိ ေရာင္းေပးတာပါ၊ အရင္ကလဲ ခဏခဏလာ၀ယ္ၾကတယ္၊ ဒုိ႔မေရာင္းခဲ့ပါဘူး။ ဒီဗုဒၶကုိ တရုပ္ျပည္ကမွာယူထားတာ၊ ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းခြဲက်တယ္။ မင္းေပး တာက အစြန္းထြက္ ေလာက္ပဲရွိပါတယ္။” “ဟုတ္ကဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ၊ အခုလုိေရာင္းေပးတဲ့ အတြက္ ခင္ဗ်ားတုိ႔မွာလည္း ေကာင္း က်ဳိးေတြျဖစ္မွာပါ။ ျဖစ္ပါေစလုိ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းပါတယ္။” အလုပ္ကိစၥအတြက္ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေျခာက္လအခမဲ့လုပ္ေပးရန္ မလုိ၊ လုပ္ခ တစ္၀က္ေပးမည္၊ တႏွစ္တိတိလုပ္ေပးရမည္။ တစ္နာရီ ဆယ့္ငါးေဒၚလာျဖင့္လုပ္ေနရာမွ ကုိးေဒၚလာျဖင့္လုပ္ရန္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူလုိက္ ၾကတယ္္။ ဘုရားကၽြန္ျဖစ္လုိေသာ ရန္မ်ဳိးေအာင္.. ဘယ္လုိအေျခအေနပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားအတြက္ဆုိ လုပ္မယ္လုိ႔ဆုံးျဖတ္္ ၿပီးသားျဖစ္လုိ ့ဘာမွ်အခက္အခဲမရွိ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ကတိတစ္ခုေတာင္းဆုိလုိက္တယ္။“ေနာင္ကုိ ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶရုပ္ပုံေတာ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွမထားပါနဲ႔ခင္ဗ်ာ၊ ဒီကတိေလးတစ္ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကုိေပးပါဗ်ာ။”သူူေ႒းကၿပဳံးၿပဳံးႀကီး ၾကည့္ၿပီး ကတိေပးတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕သေဘာထားကုိ သူေ႒းသိေနၿပီးျဖစ္ေပလိမ့္မယ္..။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ယခု ဘုရားဆင္းတုေတာ္ ႀကီးကုိ ႏုိက္ကလပ္မွ ပင့္ယူကယ္တင္လုိက္နိုင္သလုိေနာက္ေနာင္္ ဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားအတြက္လည္း ကာကြယ္ ပူေဇာ္နုိင္ခဲ့ၿပီေကာ… ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္းရွိသင့္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ပါေပ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးအတြက္ ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့ တန္ေၾကးမွာ နည္းလွသည္မဟုတ္။ ေငြေၾကး ပမာဏဘက္ကၾကည့္ရင္ လက္ငင္းေျခာက္ေထာင္ေပးဆပ္ရသည့္အျပင္ တစ္ႏွစ္လုံးအတြက္ လုပ္အားမ်ား ေပးဆပ္ရေသး.. ။ တစ္ႏွာရီ $ 15 ႏွဳန္းျဖင့္ တႏွစ္မွာ $ 28,800 ရရွိရာမွ တစ္ႏွာရီ $ 9 ႏွဳန္းျဖင့္ဆုိရင္ တႏွစ္မွာ $17,280 သာရရွိေတာ့မည္။ တႏွစ္လုံးအတြက္ ေပးဆပ္ရမည့္ ေငြမွာ $ 11,520 ရွိၿပီ၊ လက္ငင္းေပးရတဲ့ ေငြပါဆုိရင္ $ 17,520 ပင္.. ။ ဒါ့အျပင္ ဆူရီ Menu အသစ္ေျပာင္းတုိင္းရမည့္ $ 3,000 ကုိလည္း ထပ္ေဆာင္းရျပန္ေသး.. ။ လူမႈေရးဘက္ကၾကည့္ရင္ တစ္ႏွစ္လုံး ေျခခ်ဳပ္မိရၿပီ၊ ဒီထက္ ၀င္ေငြေကာင္းတဲ့အလုပ္မ်ဳိးေျပာင္းေရႊ႕ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရနုိင္ေတာ့ေပ။ ဒီထက္ဆုိးသည္မွာ မိဘမ်ားႏွင့္ေတြ႔ခြင့္မရျခင္းပင္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ေရာက္ေနတာ (၁၅)ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ၊ ျပန္ခြင့္မရတဲ့အေျခအေနမုိ႔ မိဘမ်ားထံမျပန္ႏုိင္ခဲ့။ အတြယ္အတာလည္း မရွိေတာ့ မိဘမ်ားကိုပုိလြမ္း ေနမိတယ္၊ သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနၿပီ။ ျပန္ခြင့္ရရျခင္းျပန္မယ္လု္ိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးလည္း ဘယ္ေတာ့ျပည့္မည္ မမွန္းသာခဲ့…။ ကံမ်ားကလဲဆန္းပါဘိ၊ ဘုရားႀကီးအတြက္ သဲသဲမဲမဲ အားခဲႀကဳိးစားေနတဲ့ ေအာက္တုိဘာလကမွ ျပန္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ေရာက္စကထဲက အားထုတ္ခဲ့ရတဲ့ အခြင့္အေရးႀကီး ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ပြားေနတဲ့အခ်ိန္မွ ရခဲ့လုိ႔ ဂုဏ္ေတာ္ အစြမ္းကုိ ပုိလုိ ့ပုိလုိ႔ ယုံၾကည္ခဲ့ၿပီ..။ မိဘနဲ႔ေတြ႕လုိေရးထက္ ဘုရားႀကီးပင့္လုိေရးကပုိအေရးႀကီးေနခ်ိန္မုိ႔ ဘုရားႀကီးပင့္ၿပီးမွ ျပန္ေတာ့မယ္လုိ႕ မိဘေတြ႔လုိစိတ္ကုိ မ်ဳိသိပ္ထားခဲ့ရျပန္တယ္။ဘုရားႀကီးပင့္ၿပီးမွျပန္မယ္ေပါ့။ခုေတာ့ ဘုရားႀကီးပင့္ ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ မိဘနဲ႔ေတြ႕ဘုိ႔အေရးကေတာ့ ေ၀းခဲ့ျပန္ၿပီ။တႏွစ္အတြင္း မိဘမ်ားနဲ႔မေတြ႔ႏုိင္ေလၿပီ။ ဒီအတြက္ ရန္မ်ဳိးေအာင္စိတ္မေကာင္းေပမယ့္၊ဘုရားႀကီးၾကည္ညဳိစိတ္နဲ႔ ေျဖသိမ့္္ေနရေပေတာ့မယ္…။ ႏုိ၀ဘၤာလ (၆)ရက္ေန႔က အဇူဇာ-ျဗဟၼ၀ိဟာရေက်ာင္းသုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးပင့္လာခဲ့တယ္။ ကုိမုိး၀င္းတုိ႔မိသားစုနဲ႔ အလုပ္သၼားမ်ားလဲ ပါလာၾကတယ္။ အရက္စက္ေတြ ေပႀကံေနတဲ့ ဘုရားႀကီးကုိ ကားေပၚမွာပင္ ရန္မ်ဳိးေအာင္က နံ႔သာေရမ်ားႏွင့္ ေရသပၸါယ္တယ္။“ကမၻာေပၚမွာ အလုပ္ခ်င္ဆုံးအလုပ္ ခုမွလုပ္ရေတာ့တယ္” လုိ႔ေျပာလုိက္ေသးတယ္။ ဘုရားႀကီး ေနရာတက် သီတင္းသုံးၿပီးေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္က စာေရးသူကုိ ေလွ်ာက္ထားတယ္ “ဆရာေတာ္ ဟုိတစ္ခ်ိန္က တပည့္ေတာ္ဟာ ေဆးသၼားအျဖစ္နဲ႔ ေက်ာင္းကုိေရာက္လာခဲ့တယ္္၊ ခုတစ္ခါေတာ့ ဘုရားဒါယကာအျဖစ္နဲ႔ ေရာက္လာတာပါဘုရား” တဲ့။ သူအတိတ္ကုိ သတိရမိၿပီး အတိတ္သမုိင္းကုိ ျပင္လုိက္ေပၿပီ။ မွန္တယ္ .. တစ္ခ်ိန္က သူဟာေဆးစြဲခဲ့ဖူးသူ..။ ဆူရွီဆုိင္ရလုိ႔ ကုိယ္တုိင္ဆုိင္ဖြင့္သူ..။ အရြယ္က ငယ္ငယ္၊ ေငြကရႊင္ရႊင္၊ အေပါင္းအသင္းေတြက လဲမ်ားပါဘိ၊ အေမရိကန္မွာ လြတ္လပ္တယ္ဆုိၿပီး လြတ္လပ္မႈေတြကိုအလြဲသုံးစားလုပ္၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဆးသၼားျဖစ္ ကာ ဆုိင္လည္းမရွိ၊ ေငြလည္း ဗလာနတၳိ၊ အားကုိးစရာလည္း မရွိျဖစ္ကာမွ စာေရးသူထံေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကုိေစာင့္ ေရွာက္ၿပီး ေဆးသၼားဘ၀က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကယ္တင္ခဲ့ရတယ္၊ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တင္ေပးခဲ့ရတယ္။ မူလ ဓါတ္ခံ စိတ္ရင္း ေကာငး္သူမုိ႔ ျပင္ရတာ သိပ္မခက္လွ.. ။ သူဟာ လူေကာင္းပကတိျဖစ္ယုံမက မူးယစ္ေဆး၊ အရက္ ေသစာအားလုံးကုိ နာက်ည္းစြာျဖင့္စြန္႔ပယ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီဘ၀မွာ ဒီအမွားမ်ဳိး ဒီတစ္ခါပဲအျဖစ္ခံမယ္၊ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူးလုိ႔ ခုိင္မာစြာ ဆုံးျဖတ္ထားသူလည္းျဖစ္ေနပါၿပီ။ ခုေတာ့ ဘုရားဒါယကာႀကီး ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးပင့္၍ ေရာက္လာေပၿပီ။ သူ႔ကုိၾကည့္ၿပီး စာေရးသူ ပီတိေတြ တသိမ့္သိမ့္ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။ ပုိးကင္းၿပီး ဖူးပြင့္လာတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးကုိၾကည့္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးလုိပင္.. ။ ဘုရားႀကီးကလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးပါေပတယ္၊ ေက်ာင္းေတာ္က အဆင္သင့္ပဲ၊ ေဒၚလာေျခာက္ ေသာင္းေက်ာ္ အကုန္အက်ခံၿပီးေဆာက္လုပ္ထားတဲ့မ႑ပ္ႀကီးက ေအာက္တုိဘာလကမွေဆာက္ၿပီးခဲ့ပါတယ္။ေၾကးညဳိေရာင္သန္းၿပီး ဉာဏ္ေတာ္ ၈-ေပရွိတဲ့ ထုိင္ေတာ္မူရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးဟာ ၆၃ ေပ၊ ၃၆ ေပ က်ယ္၀န္းတဲ့မ႑ပ္ႀကီးအတြင္းမွာ တင့္တယ္ သပၸါယ္စြာ သီတင္းသုံးေတာ္မူေနပါၿပီ။ မာရ္နတ္ရဲ႕ အသင္းအပင္း ကာမေမွာင္အတြင္းမွ လႊတ္ေျမာက္ေတာ္မူခဲ့ၿပီး ေဗာဓိေအာင္ေျမမွာ စံေတာ္မူေလသကဲ့သုိ႔ ေအးၿငိမ္း တိတ္ဆိတ္ အဇူဇာေက်ာင္းေတာ္ရိပ္မွာ နိဗၺာနဓါတ္ ခ်မ္းသာ ျမတ္ကုိ ခံစားေတာ္မူေလၿပီ။ ဘုရားဒါယကာ ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ေစတနာသဒၶါတရားမ်ား၊အဓိပတိပစၥည္းစြမ္းအားရွိေသာ ဆႏၵ ၀ီရိယမ်ားနဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္စြမ္းအားမ်ားကုိလည္း ခ်ီးမႊန္းေလာက္ပါေပစြ.. ။ သာဓုေခၚေလာက္ပါေပစြ.. ။ ေငြမခ်မ္းသာေသာ္လည္း သဒၶါစတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား ခ်မ္းသာတဲ့သူမုုိ႔ တာ၀န္ရွိရွိ တာ၀န္သိသိ ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ေပၿပီ။ အေမရိကန္လုိျပည္ပႏုိင္ငံမ်ားမွာ ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္လို သာသနာျပဳလုိသူမ်ား လုိအပ္ေနပါၿပီ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ႏုိက္ကလပ္မ်ားမွာ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္မ်ား ရွိေနပါေသးတယ္။ ကမၻာေက်ာ္အေပ်ာ္အပါး ေလာင္းကစား ၿမဳိ႕ျဖစ္တဲ့ လပ္စ္ ေဗးဂပ္စ္ၿမဳိ႕ရဲ႕ ႏုိက္ကလာပ္တစ္ခုမွာ ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးတစ္ဆူ အထက္ပါနည္းအတူ စံေနေတာ္ မူရေၾကာင္း ၾကားရပါတယ္။ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိ မေတာ္တဲ့ ေနရာဌာနေတြမွာ အသုံးျပဳေနတာမ်ဳိးေတြ ပေပ်ာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔ ရန္မ်ိဳးေအာင္ေတြ တစ္ရာမက ရွိေစခ်င္စမ္းပါဘိ......။ ။      အရွင္ဧသက ျဗဟၼ၀ိဟာရ (အဇူဇာေက်ာင္း) ေလာ့စ္ အိမ္ဂ်လိစ္ၿမဳိ႕၊ အေမရိကန္
သာသနာေတာ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ေစလုိတဲ့ ဆႏၵနဲ႔
ေမာင္ရန္မ်ဳိးေအာင္ ေတြ႕ႀကဳံ ခံစားခဲ့ရတဲ့အတုိင္း
တင္ဆက္လုိက္တာပါ။
(တစ္ခ်ဳိ႕ပုံမ်ား မသင့္ေတာ္ေပမဲ့ သာဘာ၀အမွန္အတုိင္း
ျဖစ္ေစခ်င္ သိေစခ်င္လုိ႔ ျဖစ္ေနတဲ့အတုိင္း ခပ္မွိန္မွိန္နဲ႔
ေဖၚျပလုိက္ပါတယ္။)
သဒၶါၾကည္ျဖဴ အတုယူကာ သာသနာျပဳႏုိင္ၾကပါေစ....။
ေရာက္လာသူအေပါင္းရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ..ေရႊဝန္းရတနာ..(၂၄.၃.၁၂)တနဂၤေႏြေန႔ email.ashinvimala2009@gmail.com Hpး +60102546243-+0122617350 |
Subscribe to:
Posts (Atom)